فوریت در دستور موقت — ب

. فوریت و قدمت وضعیت اعلام شده که بر این اساس اقدامی که فوریت دارد اقدامی است که باید بدون مهلت انجام شود. ولیکن قدمت وضعیت اعلام شده لزوما نمی تواند به معنای عدم فوریت باشد و تجویز درخواست دستور موقت بعد از اقامه دعوا می تواند موید این امر شمرده شود. فوریت و امکان اعاده وضعیت: به این معنا که اگر وضعیت زیان باری که ذینفع حسب مورد برای پیشگیری از آن و یا قطع آن درخواست دستور موقت مینماید قابل برگشت و یا قابل جیران باشد میتوان درخواست را رد نمود و در غیر این صورت صدور دستور الزامی است. . فوریت و ارزیابی منافع مطروح: در صدور دستور موقت قاعده انصاف حکم مینماید که دادگاه در مقام اتخاذ تصمیم منافع طرفین و حتی اشخاص ثالث را ارزیابی نماید، بدین نحو که آثار زیان بار صدور دستور موقت و یا رد درخواست را نسبت به آنها مورد سنجش قرار دهد. حمایت از منافع متقاضی نباید طرف مقابل و اشخاص ثالث را در وضعیتی قرار دهد که برای آنها غیر قابل بازگشت بوده و یا در معرض خسارتی خطیر و غیر قابل جبران قرار دهد.» (دکتر عبداله شمس موارد صدور دستور موقت و عوامل موثر در تشخیص آن، مجله تحقیقات حقوقی، شماره ۳۹، صفحات ۳۶ الی ۴۵) موضوع تعیین وقت رسیدگی در دستور موقت پرسش در رسیدگی به درخواستهای مربوط به دستور موقت اصل بر تعیین وقت رسیدگی است یا عدم تعیین وقت رسیدگی؟ ب. ت. ب. تصریح ماده ۳۱۴ قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، اصل بر تعیین وقت رسیدگی است و در موارد تشخیص فوریت دادرسی، دادگاه بدون تعیین وقت رسیدگی مبادرت به صدور دستور موقت مینماید .