قاعده غرور

قاعده غرور به این معناست که شخصی در اثر فریب دیگری کاری را انجام دهد که منجر به مسئولیت وی شود به نحوی که اگر فریب شخص غار نبود اساساً مغرور ، فعلی انجام نمی‌داد و مسئولیتی بر عهده او قرار نمی‌گرفت، به عبارت دیگر، غرور ، یعنی شخصی بر اثر فریب دیگران، موجب ورود خسارت ب. غ. گردد و به همین دلیل، از مسئولیت مدنی معاف شود. به عبارت دیگر قاعده غرور قاعده ای فقهی و حقوقی است که بر اساس آن، شخصی که در اثر رفتار فریب امیز دیگری دچار زیان شده است می تواند در شرایط مقرر برای جبران زیان به فریب دهنده رجوع کند. تحقق قاعده غرور بر وجود رفتار فریب امیز، جهل و فریب خوردگی شخص مغرور و وجود رابطه سببیت میان رفتار فریب دهنده و وضعیت زیان بار استوار است. منبع: ترمینولوژی حقوق نوین (جلد سوم)، کیان، 1392 · فریبکاری و آثار آن (قاعده غرور) در حقوق مدنی ایران و فقه امامیه، میزان و دادگستر، 1377 · مسئولیت مدنی پلیس، فروزش، 1388 · «جایگاه قاعده غرور در حقوق کیفری ایران و نظام حقوقی کامن لا»، مجله حقوقی دادگستری، 1405