قاعده مصونیت دولت

قاعده مصونیت دولت به عنوان قاعده‌ای عرفی که از اصل تساوی حاکمیت دولت‌ها نشأت گرفته، سابقه طولانی در حقوق بین‌الملل دارد. مدت‌ها دادگاه‌های داخلی تحت هیچ شرایطی صلاحیت رسیدگی به دعاوی علیه دولت‌ها را نداشتند و مصونیت مطلق بود. به تدریج جامعه جهانی استثناهایی را بر این قاعده پذیرفت که در کنوانسیون مصونیت دولت‌ها و اموال (۲۰۰۴) سازمان ملل متحد احصاء شده است. به عبارت دیگر مصونیت دولت وضعیت حقوقی است که بر اساس آن دولت در حدود مقرر از اعمال صلاحیت قضایی یا اجرایی علیه خود مصون شناخته می شود. مصونیت دولت در سیر تاریخی برخی نظام های حقوقی از مصونیت گسترده به الگوهای محدودتر تحول یافته و امکان طرح دعاوی مدنی علیه دولت توسعه پیدا کرده است. منبع: «مسئولیت دولت در جبران خسارات شهرآشوبی؛ مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و انگلستان»، فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 1404