قانون تجارت در مورد رضایت دارنده سند تجاری مضمون له) یا مسئول

قانون تجارت در مورد رضایت دارنده سند تجاری مضمون له) یا مسئول ا همان ص ۷۷۸ . برای مطالعه در مورد تأثیر رضایت مضمون له و مضمون عنه در صحت عقد ضمان رک: موسوی بجنوردی سید محمد عقد ضمان انتشارات مجد ۱۳۸۵، ص ۳۲ ا توجه به اینکه عقد ضمان در اسناد تجاری اثر انتقالی یا همان نقل ذمه ندارد و حق مراجعه دارنده سند به مدیون اصلی باقی می ماند لذا قبول دارنده سند تجاری تاثیری در مسئولیت ضامن ندارد. البته این حکم در مورد ضمانت مذکور در مواد ۲۳۷ و ۲۳۸ قانون تجارت به طور مطلق جاری نیست؛ زیرا ممکن است اعتبار ضامن برای دارنده برات نکول شده محرز نباشد. در این صورت می تواند از مسئولین پرداخت درخواست ضامن دیگری کند یا وجه سند را از آنان مطالبه نماید و در صورت عدم اقدام برای مطالبه وجه به دادگاه دادخواست دهد. در این صورت قضاوت در مورد اعتبار ضامن یا پرداخت فوری وجه بر عهده دادگاه است. ب. ت. ب. اینکه عقد ضمان عقدی تبعی است به این معنا که امکان انعقاد آن به نحو مستقل و بدون تعهد یا مسئولیت پایه وجود ندارد و علی الاصول به اعتبار وجود تعهد یا مسئولیتی اصلی یا وجود سببی که بتوان آثار و نتایج آن را ضمانت نمود واقع می شود، در مورد اسناد تجاری نیز به همین معناست. ضمانت در اسناد تجاری تضمین تعهدی است که به سبب امضای سند توسط یکی از مسئولین آن به وجود آمده است.