قانون مدنی ایران

قانون مدنی ایران مشتمل بر ۱۳۳۵ ماده در سه دوره قانون‌گذاری در سال‌های ۱۳۰۷، ۱۳۱۳و ۱۳۱۴ به تصویب مجلس شورای ملی رسید. البته مواد محدودی از قانون مدنی، قبل و بعد از انقلاب اسلامی نیز اصلاح گردید. قسمت اعظم قانون مدنی ایران بر اساس آراء فقهای شیعه تنظیم گردیده و برخی مطالب آن مانند احکام مربوط به تابعیت و ثبت احوال و اقامتگاه ، از قوانین فرانسه و سوییس ترجمه و اقتباس شده است. البته کلیه قوانین مصوب قبل از انقلاب اسلامی ایران تا زمانی که شورای نگهبان ، مغایرت آن را با موازین اسلامی اعلام نکرده باشد، معتبر است و قابلیت اجرا دارد. منبع: دانشنامه حقوقی (حقوق مدنی) (جلد سوم)، مجد، 1395 · کلیات و مقدمه علم حقوق، مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1391 · مختصر حقوق مدنی، کارنامه، 1398