قانون مدنی برای تعریف و شرایط و آثار اقرار احکام ویژه ای

قانون مدنی برای تعریف و شرایط و آثار اقرار احکام ویژه ای دارد که هرجا إخبار به حق به سود دیگری و ضرر گوینده باشد، اجرا می شود. به بیان دیگر اقرار اعلام تشریفاتی نیست که تنها در دادگلو باید اعلام شود، تنها تفاوتی که بیان شده درباره اقرار شفاهی خارج از دادگاه است که درباره آن می گوید: اقرار شفاهی واقع در خارج محکمه را در صورتی می توان به شهادت شهود اثبات کرد که اصل دعوا به شهادت شهود قابل اثبات باشد و یا ادله و قرائنی بر وقوع اقرار موجود باشد ماده ۱۲۷۹ ق.م. این حکم در نظام اعتبار محدود شهادت منطقی است زیرا اگر بپذیریم که شهادت تنها در امور خاص پذیرفته است و اعتباری محدود دارد طبیعی است که در اقرار شفاهی نیز که تنها به شهادت اثبات می شود، رعایت گردد. پس در دعوایی می توان اقرار خارج از دادگاه را تنها به شهادت اثبات کرد که اصل دعوا نیز به شهادت قابل اثبات باشد. ولی، با اصلاح دیوان کشور حکم شماره ۲۱۲-۲۷/۲/۱۴ شعبه ۳؛ حکم شماره ۲۹۲۴ - ۲۱/۱۰/۲ شعبه ۴: احمد متین مجموعه رویه قضایی بخش حقوقی ۱۳۱۱ - ۱۳۳۰ : ص ۶۴ و ۶۵ فتح الله امیری دولتشاهی، همان، ص ۱۵۰ به بعد - دکتر سید حسن امامی، ج ۶، ص ۴۸ و ۴۹ - دکتر جعفری لنگرودی دانشنامه حقوقی، ج ۱، ص ۵۴۸. برای دیدن نقد حکم این ماده رک سید علی حائری شاهباغ، شرح قانون مدنی، ج ۲، ص ۱۱۵۳ - و در حقوق فرانسه رک گستن و گوبو، ج ۱، ش ۶۵۴