قائم مقامی بیمه گر

قائم مقامی بیمه گر نهادی در حقوق بیمه است که به موجب آن، بیمه گر پس از جبران خسارت یا قبول پرداخت آن، در حدود مبلغ پرداختی یا مورد قبول، در برابر اشخاص مسئول وقوع حادثه یا خسارت، قائم مقام بیمه گزار می شود. قائم مقامی در بیمه اموال مانع از آن است که پرداخت خسارت توسط بیمه گر موجب رهایی عامل اصلی زیان از مسئولیت مدنی شود. منبع: «چگونگی جانشینی بیمه گر از بیمه گزار در دعوای مبتنی بر بازیافت غرامت علیه راننده مسبب حادثه»، دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی، 1405