قرارداد اجاره یا با اذن موجر

چنانچه مستاجر با اذن موجر یا هماهنگی با او و یا بنا به صراحت قرارداد اجاره مبادرت به احداث بنا، برپایی تاسیسات و غرس اشجار در محل اجاره نماید و پیرامون این امور در حکم تخلیه دادگاه تعیین تکلیف نشده باشد بر پایه حکم <a class="artref" href="/ماده/ماده-504-a_0815110236151">ماده ۵۰۴ ق.م</a> عمل خواهد شد. برابر این ماده هرگاه مستاجر به موجب عقد اجاره مجاز در بنا یا غرس بوده موجر نمیتواند مستاجر را به خراب کردن یا کندن آن اجبار کند و بعد از انقضاء مدت اگر بنابراین موجر مأخوذ به اذن و اجازه خود است و ناچار است محل را در پایان مدت اجرت المثل بنا یا درخت از آن بهره مند شود و یا محل را در اختیار مستاجر قرار دهد و اجرت المثل آن محل اجاره را از او دریافت نماید. در اجرای این حکم و تزاحم اختیار توامان موجر و مستاجر گفتنی است؛ اولویت در انتخاب با موجر است. فرصتی که از موجر دریغ میشود؛ اجبار مستاجر به کندن درخت و تخریب بنا است. اما در صورت دوران دو امر؛ درخواست موجر به تخلیه محل با وجود بنا و درخت و پرداخت اجرت المثل آن و درخواست مستاجر به ادامه تصرف بر محل و پرداخت اجرت المثل زمین اولیت با موجر است و مستاجر محکوم به تخلیه نمی تواند میل و انتخاب خود را بر حق انتخاب موجر تقدم ساخته و بر او تحمیل نماید. به عبارتی دیگر در صورتی فرصت به مستاجر می رسد تا سلطه خود بر محل و ادامه انتفاع از محل را تداوم بخشد که موجر نخواهد محل با وضع موجود تخلیه شده و اجرت المثل بنا یا درخت را به مستاجر پرداخت کند.