دکترین
قرارداد ذمه و تعهدات مسلمانان (فقه سیاسی): آزادی مسکن و اقامت
آزادى مسکن و حق انتخاب اقامتگاه در مورد اقلیتهاى مذهبى متعهد به آن معنا است که گروههاى مزبور پس از کسب تابعیت پیمانى مانند افراد مسلمان مىتوانند در قلمروى حکومت مسلمانان هر نقطهاى را که متناسب با زندگى خویش تشخیص دهند، به عنوان مسکن دائم یا موقت انتخاب کنند. در سه مورد اصل آزادى مسکن درباره اقلیتهاى مذهبى متعهد محدود مىشود: ۱. در مورد مناطقى که قرارداد ذمه بهطور صریح عبور یا اقامت فرد یا افراد نامبرده را در آن مناطق ممنوع شمرده است؛ ۲. مساجد مسلمانان در هر نقطه و شرایطى که باشد از مناطقى است که ذمیان حق عبور و توقف در آن را ندارند و اجازه مسلمانان در این مورد تأثیرى نخواهد داشت. این مطلب درباره مسجد الحرام مورد اتفاق فقهاى عامه و خاصه است؛ ۳. سرزمین حجاز.
منبع: اسلام و حقوق ملل، ص۱۴۷ · فقه سیاسی، ج۱۱، ص۱۳۹-۱۳۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
