قراردادهای پیمانکاری حمل و نقل مواد نفتی

یکی دیگر از مواردی که سازمان تأمین اجتماعی حسب ماده ۴۱ قانون تأمین اجتماعی به طور ویژه و فارق از ضرایب عمومی پیمان اقدام به تعیین ضریب خاص برای آنها کرده است نظیر قراردادهای پیمانکاری در معادن خاص قراردادهای پیمانکاری طرف قرارداد بنیاد مسکن قراردادهای پیمانکاری حمل و نقل مواد نفتی است که در بخشنامه ۱۴/۱۰ به طور خاص ضرایب این نوع قراردادها مشخص شده است. بر اساس مفاد این بخشنامه حق بیمه قراردادهای حمل و نقل مواد نفتی که موضوع قرارداد توسط رانندگانی صورت می گیرد که راسا بر اساس قانون بیمه های اجتماعی رانندگان حمل و نقل بار و مسافر مصوب ۱۳۷۹) نسبت به پرداخت حق بیمه خویش اقدام می نمایند، معادل چهار درصد ۴ ناخالص کار کرد به انضمام بیمه بیکاری متعلقه تعیین می گردد. شایان ذکر است این ضریب صرفا شامل رانندگان فوق الذکر میشود و رانندگانی که در کارگاهها و موسسات مشمول قانون تأمین اجتماعی اشتغال داشته و از کارفرما مزد و یا حقوق دریافت می نمایند خارج از شمول قانون بیمه های اجتماعی رانندگان بوده و کارفرمایان آنان مکلف میباشند طبق مواد ۲۸ و ۳۶ و با رعایت ماده ۳۹ قانون تأمین اجتماعی و آئین نامه اجرائی مربوطه لیست و حق بیمه آنان را همانند سایر کارکنان خود کماکان به سازمان ارسال و پرداخت نمایند. همچنین حق بیمه آن بخش از کار کرد مقاطعه کاران حمل و نقل مواد نفتی که توسط رانندگان در استخدام انجام می گیرد با ضریب ۷٫۸ درصد محاسبه و مطالبه می گردد. بر اساس رای اخیر دیوان عدالت اداری در صورتی که انفرادی بودن قراردادها اثبات شود، از شمول ماده ۳۸ خارج می شود. حق بیمه قراردادهای حمل و نقل مواد نفتی که موضوع قرارداد توسط رانندگانی صورت می گیرد که راسا بر اساس قانون بیمه های اجتماعی رانندگان حمل و نقل بار و مسافر نسبت به پرداخت حق بیمه خویش اقدام می نمایند معادل ۴ ناخالص کار کرد به انضمام بیمه بیکاری متعلقه تعیین گردیده است. ضریب حق بیمه قرار دادهای حمل و نقل مواد سوختی که فاقد ویژگی فوق باشند، ۷٫۸٪ است.