قرارهای قبولی و تاخیری

در قانون آیین دادرسی مدنی و در تعاقب طرق اعتراض به احکام قانونگذار صدور قرار قبولی اعتراض یا قرار تاخیر در اجرای حکم مورد اعتراض را پیش بینی نموده است. قرار قبولی و اخواهی موافق ماده ۳۰۶ ق.آ.د.م و قرار قبولی تجدیدنظر خواهی بر اساس ماده ۳۴۰ ق.آ.د.م که در صورت اقامه اعتراض در مهلت یا با تاخیر موجه صادر می گردد و قرار قبولی اعاده دادرسی موافق تبصره ذیل ماده ۴۳۵ ق.آ.د.م که در ماده ۱۴۵ ق.آ.د. م: «در موارد زیر اتباع بیگانه اگر خواهان باشند از دادن تامین معاف می باشند: ۱ در کشور متبوع وی اتباع ایرانی از دادن چنین تامینی معاف باشند. ۲ دعاوی راجع به برات، سفته و چک. ۳ دعاوی متقابل. ۴ دعاوی که مستند به سند رسمی م. ب. ۵ دعاوی که بر اثر آگهی رسمی اقامه میشود از قبیل اعتراض به ثبت و دعاوی علیه متوقف». مناسب و مورد نظر دادگاه صادر کننده حکم را تعرفه ننماید یا محکوم ب. غ. مالی باشد و قرار تاخیر اجرای حکم مزبور تا صدور رای فرجامی صادر خواهد شد . در اعتراض ثالث نیز هر چند اصولاً اعتراض مانع اجرای حکم مورد اعتراض نیست اما دادگاه با ملاحظه غیر قابل جبران بودن خسارت ناشی از اجرای حکم موافق ماده ۴۲۴ ق.آ.د.م با خذ تامین مناسب از معترض ثالث قرار تاخیر اجرای حکم را صادر مینماید.