قصاص عضو (حقوق جزا): ضمان سرایت قصاص عضو

کسی که در عضو قصاص می‌کند، ضامن سرایت قصاص نمی‌باشد، مگر آنکه در قصاص گرفتن او تعدّی باشد؛ پس اگر متعمّد باشد در زاید بر آن، اگر ممکن باشد، قصاص می‌شود و در صورت عدم امکان، ضامن دیه یا ارش م. ب.. و اگر کسی‌ که قصاص می‌شود، ادعا کند که قصاص کننده تعمد داشته و او آن را انکار نماید قول، قول قصاص کننده است با قسمش، بلکه اگر ادعای خطا نماید و کسی که قصاص می‌شود انکار کند، ظاهر آن است که قول، قول قصاص کننده است با قسمش؛ بنابر وجهی. و اگر ادعا کند که پیداشدن زیاده به اضطراب کسی که قصاص می‌شود یا به چیزی از طرف او بوده است، قول، قول کسی است که قصاص می‌شود. منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۷۲، کتاب القصاص، القول فی کیفیة الاستیفاء، مسالة۱۳، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش