منصب قضا از مناصب بزرگ و با اهمیت است که بقا و دوام نظام نوع انسانی بر آن استوار م. ب.. خدای تعالی این منصب را به رسول خدا (صلّیاللّهعلیهوآله) و امامان معصوم (علیهمالسّلام) اعطا کرده است. بر پایۀ روایتی، امیرمؤمنان (علیهالسّلام) به شریح قاضی فرمود: «ای شریح! در مقام و منصبی نشستهای که جز پیامبر یا وصیّ او و یا فرد شقی در این جایگاه نمینشیند». رسول خدا (صلّیاللّهعلیهوآله) فرمود: «زبان قاضی بین دو قطعۀ آتش قرار دارد تا آنکه میان مردم داوری کند، به سوی بهشت به حق حکم کند یا به سوی دوزخ به ناحق حکم کند ». بنابراین، منصب قضا از مناصب نبوت و امامت است که در عصر غیبت از جانب معصوم (علیهالسّلام) به فقیه جامع شرایط نیز اعطا شده است.
منبع: وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۷ · وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۲۱۴ · جواهر الکلام، ج۴۰، ص۹
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
