رأی
قلمرو قانون داوری تجاری بین المللی و کنوانسیون نیویورک؛ نگاهی به دادنامه شعبه ۱۴ دادگاه عمومی تهران (مقاله علمی وزارت علوم)
قلمرو قانون داوری تجاری بین المللی و کنوانسیون نیویورک؛ نگاهی به دادنامه شعبه ۱۴ دادگاه عمومی تهران (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
نویسندگان:
محمدجواد شریعت باقری
منبع:
نقد و تحلیل آراء قضایی دوره 3 پاییز و زمستان 1403 شماره 2
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق گروه های ویژه بررسی و آسیب شناسی دادگاه ها و رویه های عملی در محاکم ایران
doi:
10.22034/analysis.2025.723426
شماره صفحات:
۱۰۸ - ۱۲۱
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۲۲۰
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۸
سال ۱۴۰۴ (۲)
- نقد و تحلیل آراء قضایی دوره 4 پاییز و زمستان 1404 شماره 2
- نقد و تحلیل آراء قضایی دوره 4 بهار و تابستان 1404 شماره 1
سال ۱۴۰۳ (۲)
- نقد و تحلیل آراء قضایی دوره 3 پاییز و زمستان 1403 شماره 2
- نقد و تحلیل آراء قضایی دوره 3 بهار و تابستان 1403 شماره 1
سال ۱۴۰۲ (۲)
- نقد و تحلیل آراء قضایی دوره 2 پاییز و زمستان 1402 شماره 2
- نقد و تحلیل آراء قضایی دوره 2 بهار و تابستان 1402 شماره 1
سال ۱۴۰۱ (۲)
- نقد و تحلیل آراء قضایی دوره 1 پاییز و زمستان 1401 شماره 2
- نقد و تحلیل آراء قضایی دوره 1 بهار و تابستان 1401 شماره 1
چکیده
مقاله حاضر به تحلیل و نقد رأی صادرشده از شعبه ۱۴ دادگاه حقوقی تهران در پرونده ای می پردازد که موضوع آن، درخواست شرکت ایرانی برای ابطال رأی داوری در هلند است. خ. ب. ا. به بند ۱ ماده ۱۱ قانون داوری تجاری بین المللی مصوب ۱۳۷۶، مدعی مخالفت رأی داور با قواعد آمره حقوق داخلی بوده است و آن را باطل و غیرقابل اجرا می داند. در مقابل، دادگاه با پذیرش استدلالهای خوانده، این قانون را در مورد داوریهای خارجی قابل اعمال ندانسته و کنوانسیون شناسایی و اجرای احکام داوری خارجی نیویورک را حاکم تلقی کرده است. نوشتار حاضر با بررسی استدلالهای طرفین و تحلیل مبانی حقوقی دادگاه، به نارساییهای استدلالی و تفسیر نادرست از قلمرو اجرایی قوانین مزبور پرداخته است و با تکیه بر اصول تفسیری و تطبیقی، نکاتی را در خصوص تعارض و تعامل این دو نظام حقوقی ارائه می دهد.
The Interaction between Iran’s International Commercial Arbitration Act and the New York Convention : A Critical Review of a judgement of Tehran Civil Court
This article critically examines a judgment rendered by Branch 14 of the Tehran Civil Court regarding a request by an Iranian company to annul an arbitral award issued in the Netherlands. The claimant invoked Article 11(1) of Iran’s 1997 International Commercial Arbitration Act, arguing that the award violated mandatory public policy provisions and was therefore null and unenforceable. In contrast, the court rejected the application of the said domestic Act to foreign-seated arbitration, favoring instead the New York Convention of 1958. The author scrutinizes the reasoning adopted by both parties and the court, identifying key interpretive gaps and conceptual inconsistencies. Through comparative and doctrinal analysis, the article offers a refined perspective on the legal interplay between national arbitration statutes and international treaty obligations.
تبلیغات
موارد مرتبط 1
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 11 — قانون داوری تجاری بینالمللی
ماده 11 قانون داوری تجاری بین المللی مصوب 1376
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
