قوانین بین المللی — قانون داخلی یا قانون درون مرزی یا

قانون داخلی یا قانون درون مرزی یا قانون محلی قانونی است که در قلمرو یک کشور نسب به تمام ساکنان اعم از اتباع داخله و اتباع بیگانه و نسبت به تمام اموال واقع در آن کشور اجرا گردد. قوانین داخلی در ارتباط با حاکمیت کشورند و این ارتباط، اجرای آن را در سراسر کشور ایجاب می کند. قوانین درون مرزی به خارج از کشور سرایت نمی کند و قدرت اجرایی در خارج از مرزها ندارد. قانون محلی بر تمام اموری که شامل است، قدرت دارد. همه ی قوانین کشور هم در حوزه ی حقوق عمومی و هم در قلمرو حقوق خصوصی مادامی که امکان اجرا در قلمرو دیگری نداشته باشند قانون درون مرزی و یا قانون داخلی هستند. قوانین جزایی بارزترین نمونه ی قوانین داخلی اند و از همین نوع قوانین قوانین مربوط به نظام وظیفه و قوانین مالیاتی است. قوانین در خصوص مالکیت اموال غیر منقول و نقل و انتقال آن از قوانین درون مرزی است <a class="artref" href="/ماده/ماده-5-a_0815110235649">ماده ۵ قانون مدنی</a>). قانون بین المللی یا قانون برون مرزی یا قانون خارج المملکتی قانونی است که خارج از قلمرو کشوری که برای آن وضع شده، هم اجرا میشود. وقتی <a class="artref" href="/ماده/ماده-6-a_0815110235650">ماده ۶ قانون مدنی</a> می گوید: قوانین مربوط به احوال شخصیه از قبیل نکاح و طلاق و اهلیت شخاص و ارث در مورد کلیه اتباع ایران ولو این که مقیم در خارج باشند، مجرا خواهد بود، این قوانین به لحاظ این که درباره ی ایرانیان خارج از کشور اجرا می شود حالت برون مرزی دارد. این حالت برون مرزی وقتی نمود پیدا میکند که قانون کشور بیگانه هم اجازه ی اجرای آن را درباره ی ایرانیان مقیم آن کشور بدهد.