لزوم اعلام اراده

اراده مقر برای نفوذ در جهان حقوق باید به گونه ای اعلان شود و چهره خارجی بیابد. به همین جهت بسیاری از فقیهان مبحثی را به صیغه اقرار اختصاص داده اند و اعلان اراده به منظور آگاه ساختن مقرله یا جلب رضای او نیست؛ برای نفوذ به مرحله اثبات و امکان استناد به آن است و باید آن را اعلان یک طرفی اراده شمرد و واژه اخبار پاره ای از هوشمندان فرانسوی نیز اختلاف میان اخبار و انشاء را دریافته اند و بر همین پایه اقرار را در شمار اعمال حقوقی نیاورده اند: کاربونیه، حقوق مدنی، ج ۴ تعهدات)، ص ۳۰، ش ۶ - ولی، گروه دیگر با تکیه بر این عامل که اعلام اراده ای است به منظور ایجاد اثر حقوقی اقرار را در زمره ایقاعها شمرده اند فلورو اور حقوق مدنی تعهدات، ج ۱، اعمال حقوقی، ش ۴۹۰ - مارتی و رینو، ج ۱، ش ۲۴۶- کولن و کاپیتان، ج ۲، دوره مقدماتی، ش (۸۰۳ و ۸۰۷ به نظر می رسد که سنهوری الوسیط، ج ۱، ش ۹۰۶) نیز از همین نویسندگان و نظر حنفیان الهام گرفته است. باید افزود که در حقوق فرانسه نیز این تحلیل که اقرار حاوی اسقاط حق خوانده در اثبات است نظری مرسوم و شایع است مارتی و رینو، همان. علامه حلی تذکره، ج ۲، کتاب اقرار.