دکترین
ماده 130 قانون کار: نکات توضیحی ماده 130 قانون کار
در راستای ماده فوق الذکر و اصل 26 قانون اساسی لازم به ذکر است که هیچکس را نمی توان از شرکت در انجمن ها منع کرد و یا به شرکت در یکی از آنها مجبور نمود. لذا کارگران در تشکیل تشکل های صنفی باید آزاد باشند تا از حقوق صنفی خویش دفاع نمایند. تشکل هایی که در قانون کار به رسمیت شناخته شده اند عبارتند از؛ شوراهای اسلامی کار، انجمن های اسلامی و انجمن های صنفی. همچنین لازم به ذکر است که مجامع و انجمن ها، اجتماعات موقتی نیستند بلکه برای مدت نسبتاً طولانی تأسیس می گردند. فعالیت این انجمن ها باید در حدود قوانین و مقررات کشور باشند که در صورت عمل نمودن برخلاف مقررات، حسب مورد پروانه آن ها توقیف و یا منحل خواهد شد. هدف از تشکل انجمن های اسلامی تنها به جهت تبلیغ و گسترش فرهنگ اسلامی و مسائل مربوط به آن م. ب.. لیکن هدف تز تشکیلات کارگری و کارفرمایی توسعه وضع اقتصادی و اجتماعی تشکیل دهندگان آن ها م. ب..
منبع: حقوق کار و نحوه عملی رسیدگی به شکایات دعاوی و جرایم در قانون کار، خرسندی، 1387 · حقوق کار (تحلیل اقتصادی و رویکرد حقوق بشری)، موسسه مطالعات و پژوهش های حقوقی شهر دانش، 1392 · قانون کار در نظم حقوق کنونی ایران، میزان، 1388
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
