ماده ۱۱۹ قانون تجارت: توضیح واژگان

شرکت تضامنی : شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می‌شود: اگر دارایی شرکت برای تأدیه تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. همچنین در تعریف شرکت تضامنی، چنین بیان شده است که شرکتی است که بین چند نفر، با مسئولیت تضامنی آنان، نسبت به دیون و تعهدات شرکت تشکیل می‌گردد. به عبارت دیگر، شرکت تضامنی، شرکتی تجاری است که تحت عنوان نام معینی میان دو یا چند نفر به صفت شخصی و با وجه تضامن نسبت دیون شرکت، ایجاد می‌گردد. سهم الشرکه : نصیب و بهره هر کدام از شرکاء شرکت است. منفعت : به فایده و ثمره ای که به تدریج از عین مال به دست آمده و به نحو محسوس از عین آن مال نمی کاهد؛ منفعت گویند. به عبارت دیگر منفعت، مالی است که اگر چه استقلال نداشته و به تدریج از مال دیگری حاصل می‌شود، اما موجود است. شریک : عضو شرکت مدنی یا تجاری را گویند. شرکتنامه : در خصوص تعریف شرکت نامه، چنین بیان شده است:« مدرکی را، که به تنظیم روابط میان شرکای ضامن و با مسئولیت محدود ، در شرکت مختلط غیرسهامی پرداخته و با رعایت حدود موازین قانونی، حقوق و ظایف آنان را تعیین می‌نماید؛ شرکت نامه گویند». منبع: ماده 116 قانون تجارت · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم)، گنج دانش، 1388 · دانشنامه حقوق خصوصی (جلد دوم)، محراب فکر، 1386 · شرح اصطلاحات فقهی-حقوقی، نگاه معاصر، 1390 · حقوق مدنی (قسمت دوم) (حقوق اموال و مالکیت)، مجد، 1391 · «مطالعه تطبیقی روش ارزیابی عدم‌النفع با تاکید بر رویه قضایی ایران» · حقوق تجارت، گنج دانش، 1387