ماده ۱۲۴ قانون مدنی: نکات تفسیری دکترین ماده ۱۲۴ قانون مدنی

مبنای ماده ۱۲۴ قانون مدنی ، استصحاب حق ارتفاق بوده که البته ممکن است از حجیت لازم برخوردار نباشد، زیرا باید بین مواردی که اذن مالک ، ضمن عقد لازم یا غیر آن به وجود می آید، قائل به تفکیک گردید. اذنی که ضمن عقد لازم، اعطا گردیده باشد، قابل رجوع نیست، نظیر موردی که بایع به خریدار اذن می دهد تا سرتیر ملک خود را روی دیوار اختصاصی او قرار دهد. گفتنی است در مواردی که حق ارتفاق، به موجب اذن به وجود می آید؛ کیفیات حق مزبور نیز، باید تابع کیفیات اذن مالک ملکی باشد که حق ارتفاق، در آن محل قرار دارد. منبع: شرح قانون مدنی (جلد اول)، گنج دانش، 1386 · دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (اشخاص و اموال)، میزان، 1389 · قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی، میزان، 1389 · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد اول)، گنج دانش، 1388 · دوره متوسط شرح قانون مدنی (حقوق اموال)، گنج دانش، 1388