ماده ۱۲۵ قانون تجارت: توضیح واژگان

شرکت تضامنی : شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می‌شود: اگر دارایی شرکت برای تأدیه تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. همچنین در تعریف شرکت تضامنی، چنین بیان شده است که شرکتی است که بین چند نفر، با مسئولیت تضامنی آنان، نسبت به دیون و تعهدات شرکت تشکیل می‌گردد. به عبارت دیگر، شرکت تضامنی، شرکتی تجاری است که تحت عنوان نام معینی میان دو یا چند نفر به صفت شخصی و با وجه تضامن نسبت دیون شرکت، ایجاد می‌گردد. قرض : منظور بدهی است. دین یا بدهی تعهدی است که بر ذمه شخصی به نفع کسی وجود دارد از حیث انتساب آن به بستانکار، طلب نامیده می‌شود و از حیث نسبتی که با بدهکار دارد دین یا بدهی نام دارد. شخص ثالث : کسی است که مستقیما و یا توسط نماینده صلاحیتدار خویش در معامله دخالت ندارد. همچنین، اینطور بیان شده است که شخص ثالث یعنی شخصی که غیر از اصحاب دعوی که مدعی و مدعی علیه می‌باشند. همچنین طبق بند ت ماده 1 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه ، شخص ثالث هر شخصی است که به سبب حوادث موضوع قانون مذکور دچار خسارت بدنی و یا مالی شود به استثنای راننده مسبب حادثه. منبع: ماده 116 قانون تجارت · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم)، گنج دانش، 1388 · دانشنامه حقوق خصوصی (جلد دوم)، محراب فکر، 1386 · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم)، گنج دانش، 1388 · ترمینولوژی حقوق، گنج دانش، 1374 · بیمه عمر از دیدگاه فقهی و حقوقی، مجد، 1394 · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد پنجم)، گنج دانش، 1388