ماده ۱۲۷۹ قانون مدنی: نکات تفسیری دکترین ماده 1279 قانون مدنی

اقرار شفاهی خارج از دادگاه، با شهادت شهود قابل اثبات م. ب.. به دلالت مفهوم مخالف ماده ۱۲۷۹ قانون مدنی ، اقرار در دادگاه، سندی است که ممضی به امضای مقر نمی‌باشد. نامه‌های خصوصی دارای امضاء نیز، اقرار خارج از دادگاه محسوب گردیده؛ و می‌تواند مورد استناد مقرٌله قرار گیرد. گفتنی است منحصر بودن اقرار به اقرار شفاهی، موجب بی‌اعتبار شدن اقرارهای ضمنی خواهد بود. منبع: مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد اول)، گنج دانش، 1388 · ادله اثبات دعوی (حقوق ماهوی و شکلی)، دراک، 1389 · ادله اثبات دعوی در حقوق ایران، مرکز نشر دانشگاهی، 1385