ماده ۱۳۳ قانون تجارت: توضیح واژگان

شریک : عضو شرکت مدنی یا تجاری را گویند. شرکت : منظور شرکت تضامنی است یعنی شرکتی که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می‌شود: اگر دارایی شرکت برای تأدیه تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. همچنین در تعریف شرکت تضامنی، چنین بیان شده‌است که شرکتی است که بین چند نفر، با مسئولیت تضامنی آنان، نسبت به دیون و تعهدات شرکت تشکیل می‌گردد. به عبارت دیگر، شرکت تضامنی، شرکتی تجاری است که تحت عنوان نام معینی میان دو یا چند نفر به صفت شخصی و با وجه تضامن نسبت دیون شرکت، ایجاد می‌گردد. سرمایه شرکت : یا دارایی شرکت عبارت است از مجموعه آورده‌های نقدی و غیر نقدی شرکا که با عنوان سرمایه در اداره ثبت شرکت‌ها و مالکیت‌های صنعتی و اداره ثبت اسناد و املاک اظهار و ثبت شده باشد. سرمایه شرکت، ممکن است به صورت نقدی یا غیر نقدی باشد. ضرر : به وارد نمودن نقص بر مال، آسیب بر جان و وهن در کلام دیگری، ضرر گویند. همچنین، اینطور بیان شده است که: «ضرر عبارت است از فوت آنچه انسان واجد آن است، خواه نفس باشد یا مال یا جوارح». شایان ذکر است که منظور از ضرر یا خسارت این است که در اموال شخص نقصی ایجاد شود یا اینکه منافع مسلم او از دست برود یا سلامت جسمی و روحی یا حیثیت وی یا به‌طور کلی سرمایه‌های مادی و معنوی وی خدشه‌دار شود. شرکت نامه : مدرکی را، که به تنظیم روابط میان شرکای ضامن و با مسئولیت محدود ، در شرکت مختلط غیرسهامی پرداخته و با رعایت حدود موازین قانونی، حقوق و ظایف آنان را تعیین می‌نماید؛ شرکت نامه گویند. منبع: مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم)، گنج دانش، 1388 · ماده 116 قانون تجارت · دانشنامه حقوق خصوصی (جلد دوم)، محراب فکر، 1386 · فرهنگ تعاریف قانونی، کلک صبا، 1391 · حقوق تجارت شرکت‌های سرمایه ای (شخصی و مختلط)، کیومرث، 1389 · مسئولیت مدنی قاضی در حقوق ایران، جنگل، 1390 · حقوق تجارت، گنج دانش، 1387