ماده ۱۳۹ قانون تجارت: نکات تفسیری دکترین ماده 139 قانون تجارت

جهت بقای شرکت تضامنی ، بعد از فوت یکی از شرکا، اتفاق نظر سایر شرکا لازم است. ب. ت. ب. اینکه سکوت موضوع ماده ۱۳۹ قانون تجارت، علامت رضای قائم مقام شریک متوفی، محسوب می‌گردد؛ وی پس از گذشت مدت مقرر قانونی، دیگر نمی‌تواند از رضای مفروض قانونی خود، عدول نموده و تصریح به مخالفت خود، نسبت به بقای شرکت نماید. در فرض تعدد ورثه شریک متوفی، جهت بقای شرکت، رضای همه آنان ضروری است. در صورت محجور بودن قائم مقام شریک متوفی نیز، رضایت ولی یا قیم وی کافی است. نکته‌ی دیگر آن که، سکوت را نمی‌توان به عنوان علامت رضا پذیرفت. به جز مواردی که قانونگذار استثنا نموده باشد. نظیر آنچه که در ماده ۱۳۹ قانون تجارت، مورد تصریح وی قرار گرفته‌است. در نهایت، شایان ذکر است حکم ماده ۱۳۹ قانون تجارت و ماده ۱۴۰ قانون تجارت ، در رابطه با فوت و حجر یکی از شرکا، نسبت به شرکت‌های نسبی نیز، قلمرو شمول دارد. منبع: حقوق تجارت (مشتمل بر کلیه مباحث)، میزان، 1385 · حقوق تجارت (جلد اول) (شرکت‌های تجاری) (کلیات، شرکت‌های اشخاص و شرکت با مسئولیت محدود)، سمت، 1389 · حقوق تجارت (کلیات، معاملات تجاری، تجار و سازماندهی فعالیت تجاری)، سمت، 1389