دکترین
ماده ۱۴۲ قانون مدنی: نکته
تحجیر، از امور حسبی محسوب می‌گردد. حق تحجیر، به ارث می‌رسد، هر چند در مال بودن این حق، تردید وجود داشته باشد. تحجیر، احیا محسوب نمی‌گردد، شروع به احیای اراضی موات، موجب تملک این گونه اراضی نگردیده و فقط حق اولویت در مالکیت را ایجاد می‌نماید، اولویت تحجیر، یعنی اینکه تحجیر برای عامل آن، حق اولویت در احیای اراضی موات را ایجاد می‌نماید. لذا در چنین مواردی، قاضی می‌تواند حق اولویت مُحجِّر را بی‌اعتبار اعلام نماید. گفتنی است با تردید در احیا، نمی‌توان حکم به احیای اراضی موات نمود.
منبع: مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم)، گنج دانش، 1388 · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد اول)، گنج دانش، 1388
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.