ماده ۱۴۵ قانون مدنی: نکات تفسیری دکترین ماده ۱۴۵ قانون مدنی

مقررات قانون مدنی در رابطه با احیای اراضی موات ، باید با رعایت قوانین خاصی که در این رابطه وجود دارد؛ اجرا گردد، به‌طور نمونه، نمی‌توان مقررات مربوط به احیای جنگل‌ها یا معادن را نادیده گرفت، و احیای اراضی موات، بدون رعایت قوانین مربوطه و صدور مجوز توسط مقامات ذیربط، امکان‌پذیر نیست. با استناد به اصل ۴۵ قانون اساسی ، امروزه اراضی موات، به دولت تعلق داشته و احیای آنها، دیگر از اسباب تملک به‌شمار نمی‌آید و تنها دولت است که می‌تواند اراضی مزبور را برابر با مقررات مربوطه، به اشخاص عمومی یا خصوصی واگذار نماید. به موجب ماده ۶ قانون زمین شهری نیز، امروزه اراضی موات، به دولت تعلق داشته و در اختیار وزارت راه و شهرسازی قرار می‌گیرد و اسناد و مدارک مالکیت شخصی آنان، اعتباری ندارد، همچنین به موجب ماده ۱۲ اساسنامه شرکت نفت ، در رابطه با احیای اراضی موات توسط شرکت نفت، رعایت مواد ۱۴۱ به بعد قانون مدنی، الزامی است. جهت تفسیر ماده پیشین ، که احیای اطراف زمین موات را موجب تملک وسط آن می‌داند؛ نیاز است که به تبصره ماده ۱ آیین‌نامه قانون زمین شهری ، مراجعه گردد. منبع: دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد دوم) (قواعد عمومی قرادادها)، میزان، 1389 · قواعد فقه بخش مدنی (جلد دوم) (مالکیت و مسئولیت)، مرکز نشر علوم اسلامی، 1389 · دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (اشخاص و اموال)، میزان، 1389 · دوره متوسط شرح قانون مدنی (حقوق اموال)، گنج دانش، 1388 · مجموعه محشای قانون مدنی، گنج دانش، 1387