ماده ۳۵۹ ق

ماده ۳۵۹ ق.م مقرر میدارد هرگاه دخول شینی در مبیع عرفاً مشکوک باشد آن شیء داخل در مبیع نخواهد بود مگر آنکه تصریح شده باشد که در مقام تفسیر اراده طرفین نسبت به مبیع از مدلول اصل عدم استفاده شده است. در ماده ۱۱۶۲ ق.م فرانسه آمده است: در صورت تردید قرارداد علیه مشروط له و به سود متعهد تفسیر میشود که مبین اصل عدم و اصل برائت است. ج) عرف عرف در اصل واژه ای است عربی و اسم مصدر از عرفان و به معنی نیکویی بخشش و شناختن و دانستن است که معنی واژه عرف شناختگی است.