ماده ۴۴ قانون امور حسبی بیان میدارد — محجور از جهتی دیگر به دو نوع

در صورت احراز حجر، نوع حجر سفاهت یا جنون متصل به صغر یا منفصل به صغر بودن اگر منفصل باشد تاریخ شروع حجر در دادنامه باید قید شود. حجر در لغت به معنای منع و بازداشتن است. و در اصطلاح حقوقی یعنی عدم اهلیت محجور به کسی می گویند که از لحاظ قانونی نمی تواند بدون دخالت دیگری ولی قهری یک بیچار اعم از صغیر غیر ممیز (حدوداً تا هفت سالگی و صغیر ممیز (دختر حدودا از ۱۸ سالگی باشد و همچنین افرادی که بالای ۱۸ سال هستند ولی توانایی اداره اموال خود اموالشان را در راههای بیهوده تلف می کنند. عوام و عرف جامعه به آنها عقب افتاده، شیرین عقل یا کند ذهن می گویند اما در اصطلاح حقوقی به آنها سفیه گویند که فاقد عقل معاش بوده و متفاوت از مجنون است. به سبکی عقل و بی خردی سفه می گویند. سه مجنون مجنون به کسی میگویند که دارای اختلال کامل قوای دماغی مغزی) بوده و فاقد قوه عقل است و اصلاً قوه تعقل و ادراک ندارد. جنون یا دائمی اطباقی یا مطلق مستمر و مداوم است، یا ادواری (یعنی گاهی مجنون است و گاهی سالم نکته در خصوص روابط قراردادی و معاملاتی محجورین در بخش بطلان معامله به جهت عدم اهلیت بحث شده است. از مجموع قوانین و مقررات موجود و رویه عملی محاکم و ادارات این چنین به دست می آید که اشخاص از بدو تولد تا رسیدن به سن بلوغ صغیر و از سن بلوغ تا سن ۱۸ سالگی غیر رشید محسوب شده و به محض رسیدن به سن ۱۸ سال شمسی خود به خود از سفاهت خارج میشوند و فرض قانون گذار بر رشید بودن این اشخاص است. مگر اینکه حکم حجر آنها مبنی بر سفیه یا مجنون بودن حسب مورد صادر شود ماده ۱۲۱۰) قانون مدنی و تبصره های آن قانون ماده واحده راجع به رشد متعاملین مصوب ۱۳۱۳؛ رأی وحدت رویة شماره ۳۰ مورخ ۳/۱۰/۱۳۶۴ و استفتائات شورای عالی قضایی سابق). محجور از جهتی دیگر به دو نوع تقسیم میشود. ۱ حجر متصل به صغر یعنی شخص از کودکی سفیه یا مجنون بوده است. حجر منفصل از صغر یعنی شخص در زمان بلوغ و یا حتی سن رشد (۱۸ سال شمسی) سفیه یا مجنون نبوده اما پس از آن سفیه یا مجنون شده باشد.