دکترین
مبناى عدم شناسایى رژیم اشغالگر صهیونیستى و مسئله ى طرح دعوا در محاکم بین المللى توسط ایران
مبناى عدم شناسایى رژیم اشغالگر صهیونیستى و مسئله ى طرح دعوا در محاکم بین المللى توسط ایران
نویسندگان:
مسعود اخوان فرد
منبع:
فصلنامه گواه 1388 شماره 14
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق حقوق بین الملل حقوق بین الملل عمومی مراجع صالح بین المللی
حوزههای تخصصی حقوق کلیات سایر
دریافت مقاله
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۰
سال ۱۳۸۸ (۱)
- فصلنامه گواه 1388 شماره 14
سال ۱۳۸۷ (۲)
- گواه تابستان و پاییز 1387 شماره 13
- گواه بهار 1387 شماره 12
سال ۱۳۸۶ (۳)
- گواه زمستان 1386 شماره 11
- گواه پاییز 1386 شماره 10
- گواه زمستان 1385 و بهار 1386 شماره 8 و 9
سال ۱۳۸۵ (۱)
- نشریه گواه 1385 شماره 6 و 7
سال ۱۳۸۴ (۲)
- گواه دوره جدید زمستان 1383 و بهار 1384 شماره 2 و 3
- نشریه گواه 1384 شماره 4 و 5
سال ۱۳۸۳ (۱)
- گواه دوره جدید فروردین و اردیبهشت 1383 شماره 1
چکیده
مسئله¬ ی عدم شناسایی رژیم صهیونیستی توسط ایران از یک سو به منزله¬ ی اعلام وضعیت اسراییل از لحاظ مشروعیت از سوی ایران است و از سوی دیگر به سیاست های خارجی کشور در این زمینه اشاره می کند. جمهوری اسلامی ایران به لحاظ رعایت حقوق بین الملل و احترام به حقوق حقه مردم فلسطین بعد از تحقق انقلاب اسلامی 1357 به قطع تمامی روابط خود با رژیم اشغالگر قدس پرداخت و هم اکنون نیز با محکوم کردن ماهیت و رفتار این رژیم، همچنان به عدم شناسایی آن ملتزم است. این مقاله با بررسی و تبیین فرازها و فرودهای شناسایی اسراییل توسط ایران، به توضیح عللی می پردازد که جمهوری اسلامی ایران به استناد آن ها از شناسایی اسراییل طفره رفته است و در ادامه با توجه با جنایات و اعمال تروریستی رژیم مذکور به این سوال پاسخ داده است که «آیا طرح دعوا علیه اسراییل به معنای شناسایی این رژیم م. ب. یانه؟»؛ پاسخ نگارندگان بعد از بررسی حدود و ثغور مفهوم شناسایی به عدم التزام طرح دعوا علیه یک دولت و عدم ملازمه با شناسایی آن دولت حکم می دهد
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
