مبنای مسئولیت مدنی متولیان ایمنی راه در حوادث ناشی از رانندگی
نویسندگان: احمد فرهانی محمدمهدی خاکی
منبع: آموزه های حقوقی گواه سال ششم بهار و تابستان 1399 شماره 1 (پیاپی 10)
چکیده
یکی از آثار صنعتی شدن جوامع بشری، کاربرد روز افزون وسایل نقلیه موتوری توسط انسان م. ب. که به رغم تسهیل زندگی بشری سبب ایجاد حوادث متعددی می گردد که خسارت مالی و جانی عدیده ای را به همراه دارد به گونه ای که حوادث مزبور و شیوه جبران خسارت مالی و بدنی وارد به زیاندیدگان این حوادث یکی از مباحث مهم مسئولیت مدنی در دنیای کنونی م. ب. و این حوادث صرفاً مشکلاتی برای افراد جامعه ایجاد نمی کند بلکه مسئولیت های اجتماعی دولت و نهادهای عمومی غیردولتی را افزایش می دهد و در این اثر که یک تحقیق بنیادی است که با روش کتابخانه ای انجام یافته سعی دارد که مسئولیت متولیان ایمنی راه که شامل تکالیف وزارت راه و شهرسازی در خارج از شهرها و شهرداری در داخل شهرها و همچنین پلیس راهنمایی و رانندگی در بعضی از موارد که نسبت به ایمنی راه مسئول هستند را بررسی نماید و در نهایت به بیان مبنای مسئولیت مدنی این نهادها بپردازد. ب. ت. ب. قواعد عام مسئولیت مدنی و نظریه «فرض تقدم مستخدم بر دولت» و با عنایت به تبصره 3 ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389 به نظر می رسد مسئولیت متصدیان ایمنی راه بر اساس نظریه تقصیر است و نمی توان با تمسک به تبصره 3 ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی به نظریه مسئولیت محض رسید و همچنین مسئولیت نیابتی شرکت های بیمه و صندوق تأمین خسارات بدنی در ماده 16 قانون جدید بیمه اجباری شخص ثالث در قبال مسئولان متولی ایمنی راه با نظریه تضمین گروهی قابل توجیه است زیرا بیمه گر در قانون بیمه ی اجباری شخص ثالث به دنبال سازوکاری در جهت تسریع جبران خسارت زیان دیده است.
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 12
آرای مرتبط 4
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1442 مورخ 1399/10/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 1442 هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال نامه شماره 13/17/1/2/6430/98177221 ـ 1398/09/02 پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا در خصوص تعیین سهم آموزشگاه های رانندگی در ت
ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی ( مصوب سال 1389
-
رأی
هماستناد
مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از خسارت
ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی چنانچه نقص راه علت تصادف باشد حسب
-
رأی
هماستناد
مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از خسارت
ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی چنانچه نقص راه علت تصادف باشد حسب
نظریات مشورتی 4
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/633 مورخ 1399/05/26
مواد 10 و 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/2728 مورخ 1396/11/08
مواد 14 و 17 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389/12/08 نیز این نظر را تای
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/96/2728 مورخ 1396/11/08 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص تعیین قلمرو اجرایی ماده واحده قانون استفاده از نظر افسران راهنمائی در تصادفات وسائط نقلیه مصوب 1364 با اصلاحا
مواد 14 و17 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 8/12/1389 موید این نظر است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/97/2728 مورخ 1396/11/08 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی
مواد 14 و17 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 8/12/1389 موید این نظر است
مواد مرتبط 1
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 14 — قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی
بر اساس نظریه تقصیر است و نمی توان با تمسک به تبصره 3 ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی به نظریه مسئولیت محض رسید و همچنین
دکترین 3
-
مقاله
هماستناد
نظریه دارنده و راننده در قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی — دخالتی در حادثه نداشته اما مصدوم و
ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی (89/12/8
-
مقاله
هماستناد
نظریه دارنده و راننده در قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی — عبارت قانون مبنی بر عدم مسئولیت راننده
ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی (89/12/8
-
مقاله
هماستناد
نظریه دارنده و راننده در قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی — عبارت قانون مبنی بر عدم مسئولیت راننده
ماده 14 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی (89/12/8
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
