دکترین
متنِ منبع: تفسیر نمونه ط - دار الکتب، ج 1، ص 399
كه خود آئين اسلام را نپذيرند بلكه اصرار داشتند كه مؤمنان نيز از ايمانشان
باز گردند، و انگيزه آنان در اين امر چيزى جز حسد نبود.
قرآن در آيات فوق به اين امر اشاره كرده مى‌گويد:" بسيارى از اهل كتاب به
خاطر حسد دوست داشتند شما را بعد از اسلام و ايمان به كفر باز گردانند با اينكه حق
براى آنها كاملا آشكار شده است" ( وَدَّ
كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِكُمْ
كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُ ).
در اينجا قرآن به مسلمانان دستور مى‌دهد كه در برابر اين تلاشهاى انحرافى و
ويرانگر" شما آنها را عفو كنيد و گذشت نمائيد تا خدا فرمان خودش را بفرستد
چرا كه خداوند بر هر چيزى توانا است" (
فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ ).
اين در واقع يك دستور تاكتيكى است كه به مسلمانان داده شده كه در برابر فشار
شديد دشمن در آن شرائط خاص از سلاح عفو و گذشت استفاده كنند و به ساختن خويشتن و
جامعه اسلامى بپردازند و در انتظار فرمان خدا باشند.
منظور از" فرمان خدا" در اينجا به گفته بسيارى از مفسران"
فرمان جهاد" است كه در آن هنگام هنوز نازل نشده بود، شايد به اين علت كه هنوز
آمادگى همه جانبه براى اين فرمان نداشتند، و لذا بسيارى معتقدند كه اين آيه بوسيله
آيات جهاد كه بعدا به آن اشاره خواهد شد نسخ شده است.
اما تعبير به نسخ شايد در اينجا صحيح نباشد، چرا كه نسخ آنست كه حكمى ظاهرا به
صورت نامحدود تشريع گردد اما در باطن موقت باشد، ولى حكم عفو و گذشت در آيه مورد
بحث در شكل محدود بيان شده است، محدود به زمانى كه فرمان الهى دائر به جهاد نيامده. ***
منبع: تفسير نمونه ط - دار الكتب، ج 1، ص 399
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.