دکترین
متنِ منبع: تفسیر نمونه ط - دار الکتب، ج 6، ص 143
بازمى‌گرديد.
30- جمعى را هدايت كرده و جمعى را (كه شايستگى نداشته‌اند) گمراهى بر آنها مسلم ..
آنها (كسانى هستند كه) شياطين را به جاى خداوند، اولياى خود انتخاب كردند و
چنين گمان مى‌كنند كه هدايت يافته‌اند. تفسير :
از آنجا كه در آيه گذشته، سخن از فحشاء كه مفهوم آن هر گونه كار زشتى را شامل
مى‌شود در ميان بود، و تاكيد شده بود كه خداوند هرگز دستور به فحشاء نمى‌دهد، در
اين آيه به اصول دستورات پروردگار در زمينه وظائف عملى در يك جمله كوتاه اشاره شده
و سپس اصول عقائد دينى يعنى مبدء و معاد را به طور فشرده بيان مى‌كند.
نخست مى‌گويد:" اى پيامبر به آنان بگو پروردگار من به عدالت دستور داده است" (
قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ ).
و مى‌دانيم عدالت مفهوم وسيعى دارد كه همه اعمال نيك را در بر مى‌گيرد، زيرا
حقيقت عدالت آن است كه هر چيز را در مورد خود به كار برند و به جاى خود نهند.
گرچه ميان" عدالت" و" قسط" تفاوتى وجود دارد،"
عدالت" به اين گفته مى‌شود كه انسان حق هر كس را بپردازد، و نقطه مقابلش، آن
است كه ظلم و ستم كند و حقوق افراد را از آنها دريغ دارد، ولى" قسط"
مفهومش آن است كه حق كسى را به ديگرى ندهد، و به تعبير ديگر" تبعيض" روا
ندارد، و نقطه مقابلش آن است كه حق كسى را به ديگرى دهد.
ولى مفهوم وسيع اين دو كلمه مخصوصا به هنگامى كه جدا از يكديگر استعمال
مى‌شوند تقريبا مساوى است و به معنى رعايت اعتدال در همه چيز و همه كار و هر چيز
را به جاى خويش قرار دادن مى‌باشد.
سپس دستور به يكتاپرستى و مبارزه با هر گونه شرك داده، مى‌فرمايد:" توجه
منبع: تفسير نمونه ط - دار الكتب، ج 6، ص 143
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.