مدت اجرای تعهدات

منوط نکردن اجرای تعهد به امری که در اختیار متعهد است بند چهارم زمان و مکان اجرای تعهد (۳۲ تا ۳۶) ۳۲- مدت قرارداد با مدت اجرای تعهدات ناشی از قرارداد دو مفهوم جداگانه است که گاه به اشتباه به جای یکدیگر به کار گرفته میشوند؛ منظور از مدت قرارداد مدتی است که پس از اتمام آن دیگر قرارداد از بین می رود مانند تعیین مدت در عقد اجاره یا وکالت؛ بنابراین چنانچه مدت وکالت ۶ ماه ذکر شود به محض اتمام مدت عقد وکالت خاتمه یافته و وکیل دیگر سمتی ندارد؛ اما منظور از مدت اجرای تعهدات مدتی است که متعهد فرصت دارد تا تعهد را در آن بازه زمانی انجام دهد و در صورت عدم انجام تعهد، مرتکب تخلف شده و اصولاً طلبکار می تواند علاوه بر الزام متعهد به اجرای تعهد خسارت تاخیر نیز مطالبه نماید؛ به عنوان مثال، اگر برای تعهد فروشنده به تحویل کالا سه ماه مهلت تعیین شود، اتمام مدت اصولاً تاثیری در اصل قرارداد نداشته و تعهد فروشنده باقی است؛ تفکیک تعیین مدت برای اصل قرارداد و تعیین مدت برای اجرای تعهدات ناشی از آن دارای آثار عملی مهمی است؛ به عنوان مثال چنانچه در قرارداد مشارکت در ساخت مدت قرارداد دو سال قید شود و منظور طرفین واقعاً تعیین مدت برای اصل عقد باشد نه تعیین مهلت اجرای تعهد ناشی از عقد قرارداد پس از ۲ سال منتفی شده و چنانچه سازنده هنوز ملک را تکمیل نکرده باشد الزام وی به تکمیل بنا ممکن نیست زیرا مبنای تعهد وی قراردادی بوده است که دیگر وجود ندارد و مالک ناچار است صرفاً از سازنده خسارت عدم انجام تعهد دریافت کند؛ در حالیکه اگر مدت ۲ سال برای اجرای تعهدات سازنده تعیین گردد، پس از انقضای دو سال مالک می تواند سازنده را به تکمیل بنا ملزم کرده و تا زمان تکمیل بنا از سازنده خسارت تاخیر دریافت کند. ۳۳ در قراردادهای خویش مبداء و مقصد معین یا قابل تعیینی لحاظ کنید به عنوان مثال رایج است که در قراردادهای مشارکت در ساخت ذکر میشود که مهلت سازنده برای ساخت ۲ سال از تاریخ اخذ جواز ساخت است ولی برای تعهد سازنده به اخذ جواز ساخت مهلتی مشخص ۳۴ در قراردادهای بلند مدت به تعیین یک مهلت کلی اکتفا نکنید و برای متعهد یک جدول لزوم تعیین