مدت تعلیق پیمان و آثار آن

اصولاً تعلیق پیمان باید دارای مدت معینی باشد وگرنه تعلیق پیمان بدون مقید به مدت مشخص می تواند از عوامل بطلان پیمان محسوب شود. زیرا اگر تعلیق فاقد مدت باشد می تواند مورد سوء استفاده کارفرما قرار گیرد و پیمانکار نیز در حالت سردرگم و مبهمی نسبت به آینده خویش به سر برد. این است که در بند (الف) ماده ۴۹ شرایط عمومی پیمان آمده است: «کارفرما می تواند در مدت پیمان اجرای کار را برای یک بار و حداکثر سه ماه معلق کند و در بند (د) همان ماده مقرر شده است: «در صورتی که تعلیق بیش از سه ماه ضروری باشد کارفرما می تواند با موافقت پیمانکار مدت تعلیق را برای ایک بار و حداکثر سه ماه با شرایط پیش گفته افزایش دهد. در صورت عدم موافقت پیمانکار با تعلیق بیش از سه ماه پیمان خاتمه یافته و طبق ماده ۴۸ عمل میشود.» با وصف فوق تعلیق به مدت حداکثر سه ماه از حقوق مسلم قراردادی کارفرماست و برای حداکثر سه ماه دیگر نیاز به موافقت پیمانکار دارد. در غیر این صورت، یعنی چنانچه کارفرما به تعلیق بیش از سه ماه دیگر نیاز داشته باشد و پیمانکار برای تعلیق سه ماهه ی دوم موافقت نکند، لاجرم پیمان باید طبق ماده ۴۸ شرایط عمومی پیمان منحل شود. تعلیق ممکن است در آغاز عملیات موضوع پیمان پیش از تجهیز کارگاه صورت گیرد. مثلاً پس از تحویل و تحول کارگاه موردی پیش آید که کارفرما ناچار از تعلیق پیمان شود. پس همیشه در حین اجرای کار تعلیق صورت نمی گیرد بلکه در آغاز عملیات اجرایی و پیش از انجام هر کاری از سوی پیمانکار امکان تعلیق متصور است.