مرکز آموزش و پژوهش سازمان ثبت کشور آراء وحدت رویه دیوان عالی کشور در خصوص ثبت اسناد و املاک همان منبع صفحه ۱۹۱ رأی وحدت رویه شماره ۳۵۶۱ مورخ ۱۳۴۲/۱۲/۲۶ ۲۶ هیأت عمومی دیوان عالی کشور مستفاد از صرف عبارت نسلً بعد نسل در مورد وقف و تولیت و وصایت ترتیب است نه تشریک از این قرار که هر گاه یکی از نسل موجود با داشتن فرزند فوت شود، فرزند او با باقیماندگان نسل در انتفاع از مورد وقف یا در امر تولیت و وصایت نمی تواند شرکت نماید و مادام که چند نفر حتی یک نفر هم از نسل مقدم وجود داشته باشد، نوبت به نسل بعد نخواهد رسید و همچنین است در مورد عبارت طبقتاً بعد طبقه .....
مقصود واقف است اختصاص می یابد و چون عقد مذکور لازم است بنابراین واقف نمی تواند از آن رجوع کند و یا در آن تغییری بدهد و یا خیار فسخ برای خود در مدت معین به منظور بازگشت موقوفه به مالکیتش شرط کند و یا از موقوف علیهم کسی را خارج و یا کسی را به آنها اضافه نماید و یا کسی را با آنها شریک کند و یا اگر در ضمن عقد متولی معین نکرده باشد، بعد از وقوع آن متولی تعیین نماید و یا چنانچه متولی تعیین نکرده باشد، پس از تحقق عقد حتی خود او نیز نمی تواند به عنوان تولیت دخالت کند و نیز اجازه ندارد خود را در شمار موقوف علیهم بگنجاند و یا پرداخت دیون و مخارج خود را از منافع موقوفه قرار دهد و حتی قادر نیست کسی را که در ضمن عقد وقف به عنوان متولی قرار داده است جز در صورت وجود شرط حق عزل برکنار نماید.
همه این تأکیدات نشان خروج قطعی موقوفه از ما یملک واقف و قطع رابطه حقوقی او با موقوفه است. اغلب حقوقدانان و نویسندگان نیز در قبول این مهم که اثر وقف انتزاع موقوفه از مای ملک واقف است، اتفاق نظر دارند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
