مزایای اجرای اختیاری در برابر اجرای اجباری - اجرای اجباری تمام مزایای

مزایای اجرای اختیاری در برابر اجرای اجباری - اجرای اجباری تمام مزایای اجرای اختیاری را ندارد زیرا، افزون بر آنکه اجبار م. ع. ب. اجرای حکم معمولاً برای محکوم له نیز توان فرسا بوده و مدت زیادی به درازا میکشد در موارد نسبتاً زیادی محکوم له را بسته به مورد به تمام محکوم به و یا عین محکوم به نمی رساند؛ از این رو محکوم له پس از گرفتن حکم قطعی نیز معمولاً به مماشات و سازش با م. ع. می اندیشد تا او را به اجرای اختیاری ترغیب کند. اما نباید پنداشت که اجرای اجباری تنها می تواند به زبان محکوم له باشد؛ در حقیقت اجرای اجباری افزون بر آنکه معمولاً به حیثیت و اعتبار م. ع. آسیب می رساند هزینه ها و خسارات قابل توجهی نیز به وی تحمیل می نماید؛ عواملی که او را نیز وادار میکند به اجرای اختیاری و یا دست کم به نوعی سازش با محکوم له در این باره گردن بهد؛ شاید از این رو است که شمار پرونده های اجرایی نسبت به پرونده هایی که به حکم لازم الاجرا می انجامد ناچیز است؛ اما با این همه اجرای اجباری به عنوان آخرین راه حل رایج بوده و واحدهای اجرای احکام مدنی مراجعان پرشماری دارد. ویژگی های اجرای اجباری - مقررات اجرای احکام مدنی بخشی از آیین دادرسی مدنی به مفهوم اعم یعنی حقوق تضمین کننده نک ج ۱، پیشرفته ش. ۶) و مرحله اجرا نیز یکی از مراحل دادرسی به مفهوم اعم به شمار می رود؛ اما ویژگی هایی چند مقررات اجرای احکام را از مقررات دادرسی و مرحله اجرا را از مراحل دادرسی به مفهوم اخص نخستین، تجدیدنظر و...) متمایز می نماید نخست آنکه برخلاف مقررات و مراحل دادرسی که قاعده برابری سلاح ها رعایت می شود و طرفین در موقعیت و وضعیتی برابر قرار داشته و یا قرار داده می شوند تا هر یک بتواند در راستای رعایت اصل تناظر ادعاها ادله و استدلالات خود را مطرح نموده و ادعاها و ادله و استدلالات رقیب را مورد مناقشه قرار دهد در مرحله اجرا مقررات به گونه ای است که طرف پیروز محکوم له وارد مناقشه با طرف شکست خورده م. ع. نشده و بنابراین برابری سلاح ها مطرح نمی شود بلکه محکوم له با ضربه کوبنده و تقریباً یک سویه «اجرا»، با م. ع. روبه رو شده و وارد عمل می گردد. دوم آنکه در مرحله دادرسی مدنی تا پیش از اقدامات اجرایی که خواهان معمولاً در پایان دادرسی می تواند به آن دست یابد، خواهان نمی تواند یورش چشمگیر و محسوسی علیه هماورد خود به کار گیرد؛ زیرا خوانده دعوا می تواند بی آنکه با واکنش تند و تیز و فوری قانونی روبه رو شود برای نمونه از گرفتن دادخواست و نیز اخطاریه دعوت به جلسه دادرسی خودداری کند، به جلسه دادرسی نرود به سایر اخطارهای دادگاه روایی نشان ندهد، حکم محکومیت خ. ر. ب. هیچ انگارد و... ؛ اما در مرحله اجرا، خوانده ای که محکوم شده تیزی چرخ کند گردش دادگستری را نه تنها نسبت به اموال و حتی اعتبار خویش، بلکه اکنون با شرایطی نسبت به آزادی خود نیز با تمام وجود احساس می کند؛ زیرا د. ا. م. است که قوای عمومی مأمور اجرا در صورت لزوم نیروی انتظامی و...) به درخواست محکوم له به یاری او می شتابند تا در برابر محکوم علیهی که به اختیار، حکم لازم الاجرا را اجرا نموده وارد عمل شده و مفاد حکم را به اجبار به وی تحمیل نمایند؛ حتی سازوکار قانونی و عملی اجرای حکم به گونه ای است که م. ع. خود را یکه و تنها در برابر دو حریف می بیند محکوم له که حق احراز و اعلام شده خود را می خواهد و مأمور اجرا که با بازوان آهنین علی القاعده مصرانه او را در جهت اجرای حکم تعقیب می کند.