مزایده اموال غیر منقول

جریان مزایده و فروش همانند جریان بازداشت صورت برداری توقیف و دیگر آیین های اجرایی در موارد زیادی نسبت به اموال منقول و غیر منقول یکسان دنبال می شود. اما ارزشهای ناهمگون و تشریفات قانونی متفاوت در واگذاری این دو دسته مال ایجاب می نماید تا پاره ای احکام و مقررات در مسیر فروش این دو نوع مال یکسان نباشد. از اینرو ماده ۱۳۷ ق.ا.ا.م مقرر میدارد: ترتیب فروش اموال غیر منقول به استثنای مواردی که در این مبحث معین گردیده مانند فروش اموال منقول است. مبانی و قواعد عمومی فروش در دو دسته اموال منقول و غیر منقول یکسان است. در جریان مزایده هر دو مال رعایت اصولی چون تامین غبطه و صلاح داد باخته و صاحب مال، فروش با پایه قیمت ارزیابی شده و محاسبه معتبر فروش به خریداری که بالاترین بها را پیشنهاد میدهد، برپایی مجلس فروش رعایت ضوابط قانونی و تنظیم دقیق حقوق اشخاص ذی نفع به گونه یکسان اجتناب ناپذیر است. دشواری در شیوه بازداشت نگهداری و واگذاری اموال غیر منقول طولانی تر بودن روند مزایده و انتقال مالکیت این اموال و همینطور فزونی شمار واکنشهای اشخاص ثالث نسبت به این دسته از اموال موجب شده تا داد بردگان همواره در پی شناسایی و معرفی اموال منقول از دارایی داد باخته باشند. به ویژه نسبت به محکوم به با ارزش کم دستیابی به حق دادبرده از طریق شناسایی بازداشت و فروش اموال منقول آسانتر است.