مطابق بند ۲ ماده ۴۸۱ قانون داوری با فوت یا حجر ی

مطابق بند ۲ ماده ۴۸۱ قانون داوری با فوت یا حجر ی. ا. ط. دعوا از بین می رود. با این نص جای تردید نیست که داوری قایم به شخص است و نماینده قانونی یا قضایی نیز نمیتواند به جای او داوری را ادامه دهد؛ البته از این نص نمی توان چنین برداشت نمود که اولیای محجوران حق ندارند از قبل او قرار داد داوری را منعقد کنند بلکه این نص تنها دلالت بر از بین رفتن داوری در وضعیتی دارد که شخص با دارا بودن اهلیت استیفا قرارداد داوری را منعقد کند و متعاقب آن، محجور شود.