مطرح سازد؟ آیا در این دعوا او ناگزیر به دخالت دادبرده هم

مطرح سازد؟ آیا در این دعوا او ناگزیر به دخالت دادبرده هم میباشد؟ طرح و پرداخت این پرسش حاوی این نتیجه است که چه بسا در دل رسیدگی به این دعوا و بسته به یافته هایی از موضع طرفین اجرا انتقال گیرنده بی نیاز از دعوای اعتراض ثالث اجرایی باشد. اما در پاسخ ب. ت. ب. حکم غیر قابل انعطاف و موضع سخت گیرانه قانونگذار در ماده ۵۶ ق..م، دعوای مزبور پذیرفتنی و شنیدنی نخواهد بود. زیرا از یک سو سند عادی انتقال گیرنده تاب رویارویی و پایداری با دستور بازداشت ندارد و از سوی دیگر با پیش بینی سازوکار مقتضی یعنی اعتراض ثالث اجرایی ضرورتی به طرح چنین دعوایی وجود ندارد. حداقل آن که دادگاه مرجوع الیه رسیدگی و ترتب نتیجه بر این دعوا را در تلازم با تعیین وضعیت بازداشت مال می داند. بنابراین چنین دعوایی با قرار عدم استماع روبه رو خواهد شد (ماده ۲ ق.آ.د.م و ماده ۵۶ ق.ا.ا. م). نتیجه حاصل از بحث این که حتا در فرضی که انتقال گیرنده سند رسمی انتقال مقدم بر تاریخ بازداشت در اختیار نداشته و همچنین درمانده از دریافت حکم قطعی بر تثبیت و تایید مالکیت خود باشد، می تواند به سلطه بر مال و تحکیم مالکیت خود امیدوار باشد. با این وصف که مستنبط از احکامی چون ماده ۵۹ ق.ا.ا.م و تبصره ماده ۳۴ ق.ا.ا.م با پرداخت حقوق بازداشت کننده و حقوق اجرا بی نیاز از جلب رضایت داد برده و دادورز) آزادی مال از قید بازداشت و دسترسی به آن را میسر سازد. آن؛تا!