معاملات بیمه — ماده ۱ - بیمه عقدی است که

ماده ۱ - بیمه عقدی است که به موجب آن یک طرف تعهد میکند در ازاء پرداخت وجه یا وجوهی از طرف دیگر در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارده بر او را جبران نموده یا وجه معینی بپردازد. متعهد را بیمه گر طرف تعهد را بیمه گذار وجهی را که بیمه گذار به بیمه گر می پردازد حق بیمه و آنچه را که بیمه می شود موضوع بیمه نامند. ماده ۲- عقد بیمه و شرایط آن باید به موجب سند کتبی باشد و سند مزبور موسوم به بیمه نامه خواهد بود. ماده ۳ در بیمه نامه باید امور ذیل بطور صریح قید شود: ۱ تاریخ انعقاد قرار داد؛ ۲- اسم بیمه گر و بیمه گذار - موضوع بیمه ۴ حادثه یا خطری که عقد بیمه به مناسبت آن به عمل آمده است؛ ۵- ابتدا و انتهای بیمه ۶- حق بیمه ۷- میزان تعهد بیمه گر در صورت وقوع حادثه. ماده ۴ موضوع بیمه ممکن است مال باشد اعم از عین یا منفعت یا هر حق مالی یا هر نوع مسئولیت حقوقی مشروط بر اینکه بیمه گذار نسبت به بقاء آنچه بیمه می دهد ذی نفع باشد و همچنین ممکن است بیمه برای حادثه یا خطری باشد که از وقوع آن بیمه گذار متضرر می گردد. ۱۱۱۶ در اصطلاح حقوقی عمل حقوقی بین شخص بدهکار و ثالث واجد اعتبار م. ب. اما در برابر اشخاص ثالث قابل استناد نیست. (Linopposabillte) (م). ماده ۵ بیمه گذار ممکن است اصیل باشد یا به یکی از عناوین قانونی نمایندگی صاحب مال یا شخص ذینفع را داشته با مسئولیت حفظ آن را از طرف صاحب مال داشته باشد. ماده ۶- هر کس بیمه می دهد بیمه متعلق به خود اوست مگر آنکه در بیمه نامه تصریح شده باشد که مربوط به دیگری است لیکن در بیمه حمل و نقل ممکن است بیمه نامه بدون ذکر اسم بنام حامل تنظیم شود. ماده - طلبکار میتواند مالی را که در نزد او وثیقه یا رهن است بیمه دهد در این صورت هرگاه حادثه ای نسبت به مال مزبور رخ دهد از خساراتی که بیمه گر باید بپردازد تا میزان آنچه را که بیمه گذار در تاریخ موقوع حادثه طلبکار است به شخص او و بقیه به صاحب مال تعلق خواهد گرفت.