مقررات مربوط به شغل وکالت و رسوم کانون وکلا پاریس
نویسندگان:
اسدالله طباطبایی دیبا
منبع:
کانون وکلا 1332 شماره 33
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق کلیات سایر
دریافت مقاله
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۵۴
سال ۱۳۸۷ (۱)
- کانون وکلا 1387 شماره 200 و 201
سال ۱۳۸۶ (۲)
- کانون وکلا 1386 شماره 198 و 199
- کانون وکلا 1386 شماره 196 و 197
سال ۱۳۸۵ (۲)
- کانون وکلا 1385 شماره 194 و 195
- کانون وکلا 1385 شماره 192 و 193
سال ۱۳۸۴ (۳)
- کانون وکلا 1384 شماره 191
- کانون وکلا 1384 شماره 190
- کانون وکلا 1384 شماره 188 و 189
سال ۱۳۸۳ (۲)
- کانون وکلا 1383 شماره 186 و 187
- کانون وکلا 1383 شماره 184 و 185
سال ۱۳۸۲ (۲)
- کانون وکلا 1382 شماره 183
- کانون وکلا 1382 شماره 180 و 181
سال ۱۳۸۱ (۳)
- کانون وکلا 1381 شماره 177
- کانون وکلا 1381 شماره 178 و 179
- کانون وکلا 1381 شماره 176
سال ۱۳۸۰ (۴)
- کانون وکلا 1380 شماره 175
- کانون وکلا 1380 شماره 174
- کانون وکلا 1380 شماره 173
- کانون وکلا 1380 شماره 172
سال ۱۳۷۹ (۱)
- کانون وکلا 1379 شماره 171
سال ۱۳۶۹ (۲)
- کانون وکلا 1369 شماره 152 و 153
- کانون وکلا 1369 شماره 150 و 151
سال ۱۳۶۸ (۱)
- کانون وکلا 1368 شماره 148 و 149
سال ۱۳۵۷ (۲)
- کانون وکلا 1357 شماره 142
- کانون وکلا 1357 شماره 143 و 144 و 145
سال ۱۳۵۶ (۳)
- کانون وکلا 1356 شماره 141
- کانون وکلا 1356 شماره 139 و 140
- کانون وکلا 1356 شماره 138
سال ۱۳۵۵ (۲)
- کانون وکلا 1355 شماره 136 و 137
- کانون وکلا 1355 شماره 134
سال ۱۳۵۴ (۳)
- کانون وکلا 1354 شماره 133
- کانون وکلا 1354 شماره 132
- کانون وکلا 1354 شماره 131
سال ۱۳۵۳ (۳)
- کانون وکلا 1353 شماره 128 و 129
- کانون وکلا 1353 شماره 127
- کانون وکلا 1353 شماره 126
سال ۱۳۵۲ (۴)
- کانون وکلا 1352 شماره 125
- کانون وکلا 1352 شماره 124
- کانون وکلا 1352 شماره 123
- کانون وکلا 1352 شماره 122
سال ۱۳۵۱ (۳)
- کانون وکلا 1351 شماره 121
- کانون وکلا 1351 شماره 120
- کانون وکلا 1351 شماره 119
سال ۱۳۵۰ (۲)
- کانون وکلا 1350 شماره 118
- کانون وکلا 1350 شماره 116 و 117
سال ۱۳۴۸ (۴)
- کانون وکلا 1348 شماره 115
- کانون وکلا 1348 شماره 114
- کانون وکلا 1348 شماره 113
- کانون وکلا 1348 شماره 112
سال ۱۳۴۷ (۳)
- کانون وکلا 1347 شماره 110 و 111
- کانون وکلا 1347 شماره 109
- کانون وکلا 1347 شماره 108
سال ۱۳۴۶ (۴)
- کانون وکلا 1346 شماره 107
- کانون وکلا 1346 شماره 106
- کانون وکلا 1346 شماره 105
- کانون وکلا 1346 شماره 104
سال ۱۳۴۵ (۳)
- کانون وکلا 1345 شماره 103
- کانون وکلا 1345 شماره 102
- کانون وکلا 1345 شماره 101
سال ۱۳۴۴ (۶)
- کانون وکلا 1344 شماره 100
- کانون وکلا 1344 شماره 99
- کانون وکلا 1344 شماره 98
- کانون وکلا 1344 شماره 97
- کانون وکلا 1344 شماره 96
- کانون وکلا 1344 شماره 95
سال ۱۳۴۳ (۶)
- کانون وکلا 1343 شماره 94
- کانون وکلا 1343 شماره 93
- کانون وکلا 1343 شماره 92
- کانون وکلا 1343 شماره 91
- کانون وکلا 1343 شماره 90
- کانون وکلا 1343 شماره 89
سال ۱۳۴۲ (۶)
- کانون وکلا 1342 شماره 88
- کانون وکلا 1342 شماره 87
- کانون وکلا 1342 شماره 86
- کانون وکلا 1342 شماره 85
- کانون وکلا 1342 شماره 84
- کانون وکلا 1342 شماره 83
سال ۱۳۴۱ (۴)
- کانون وکلا 1341 شماره 82
- کانون وکلا 1341 شماره 81
- کانون وکلا 1341 شماره 80
- کانون وکلا 1341 شماره 79
سال ۱۳۴۰ (۴)
- کانون وکلا 1340 شماره 78
- کانون وکلا 1340 شماره 77
- کانون وکلا 1340 شماره 76
- کانون وکلا 1340 شماره 75
سال ۱۳۳۹ (۵)
- کانون وکلا 1339 شماره 74
- کانون وکلا 1339 شماره 73
- کانون وکلا 1339 شماره 72
- کانون وکلا 1339 شماره 71
- کانون وکلا 1339 شماره 70
سال ۱۳۳۸ (۵)
- کانون وکلا 1338 شماره 69
- کانون وکلا 1338 شماره 67 و 68
- کانون وکلا 1338 شماره 66
- کانون وکلا 1338 شماره 65
- کانون وکلا 1338 شماره 64
سال ۱۳۳۷ (۶)
- کانون وکلا 1337 شماره 63
- کانون وکلا 1337 شماره 62
- کانون وکلا 1337 شماره 61
- کانون وکلا 1337 شماره 60
- کانون وکلا 1337 شماره 59
- کانون وکلا 1337 شماره 58
سال ۱۳۳۶ (۶)
- کانون وکلا 1336 شماره 57
- کانون وکلا 1336 شماره 56
- کانون وکلا 1336 شماره 55
- کانون وکلا 1336 شماره 54
- کانون وکلا 1336 شماره 53
- کانون وکلا 1336 شماره 52
سال ۱۳۳۵ (۵)
- کانون وکلا 1335 شماره 51
- کانون وکلا 1335 شماره 50
- کانون وکلا 1335 شماره 49
- کانون وکلا 1335 شماره 48
- کانون وکلا 1335 شماره 47
سال ۱۳۳۴ (۶)
- کانون وکلا 1334 شماره 46
- کانون وکلا 1334 شماره 45
- کانون وکلا 1334 شماره 44
- کانون وکلا 1334 شماره 43
- کانون وکلا 1334 شماره 42
- کانون وکلا 1334 شماره 41
سال ۱۳۳۳ (۴)
- کانون وکلا 1333 شماره 40
- کانون وکلا 1333 شماره 39
- کانون وکلا 1333 شماره 38
- کانون وکلا 1333 شماره 37
سال ۱۳۳۲ (۷)
- کانون وکلا 1332 شماره 36
- کانون وکلا 1332 شماره 35
- کانون وکلا 1332 شماره 34
- کانون وکلا 1332 شماره 33
- کانون وکلا 1332 شماره 32
- کانون وکلا 1332 شماره 31
- کانون وکلا 1332 شماره 30
سال ۱۳۳۱ (۷)
- کانون وکلا 1331 شماره 29
- کانون وکلا 1331 شماره 28
- کانون وکلا 1331 شماره 27
- کانون وکلا 1331 شماره 26
- کانون وکلا 1331 شماره 25
- کانون وکلا 1331 شماره 24
- کانون وکلا 1331 شماره 23
سال ۱۳۲۹ (۸)
- کانون وکلا 1329 شماره 20 و 21 و 22
- کانون وکلا 1329 شماره 18 و 19
- کانون وکلا 1329 شماره 16 و 17
- کانون وکلا 1329 شماره 15
- کانون وکلا 1329 شماره 14
- کانون وکلا 1329 شماره 13
- کانون وکلا 1329 شماره 12
- کانون وکلا 1329 شماره 11
سال ۱۳۲۸ (۲)
- کانون وکلا 1328 شماره 10
- کانون وکلا 1328 شماره 9
سال ۱۳۲۷ (۸)
- کانون وکلا 1327 شماره 8
- کانون وکلا 1327 شماره 7
- کانون وکلا 1327 شماره 6
- کانون وکلا 1327 شماره 5
- کانون وکلا 1327 شماره 4
- کانون وکلا 1327 شماره 3
- کانون وکلا 1327 شماره 2
- کانون وکلا 1327 شماره 1
چکیده
متن
فن وکالت از زمانی پدید آمده که افراد از استعمال زور جهت حل اختلافات خود صرفنظر کردهاند.قوانین چه مفصل باشند و چه مختصر دارای نکات مبهم و پیچیدهای هستند.
تمام روابط حقوقی مردم را طی فورمولها و مواد قانونی نمیتوان پیشبینی نمود هر موردی هم که متن قانونی وجود داشته باشد بخودی خود حل اختلاف را نمینماید بلکه احتیاج بنظر یکنفر قاضی دارد و اوست که باید قانون را با حقیقت وفق دهد.
هر جا یک قاضی باشد وجود دو وکیل ضروری است.
احتیاط قبلی:هر مدعی منفعت خود را با حق و حقوق خویش را با حق واقعی tiordnob اشتباه میکند.باوجدانترین مدعیان در مواردیکه اخلاق و وجدان با منافع شخصی وی اصطلکاک پیدا میکند از آنها چشمپوشی مینماید.بنابراین بسیار مفید است که احتیاطات لازمه در نظر گرفته شود که قاضی از اشتباه مصون بماند و دادخواهان با حسن نیت باجرای صحیح عدالت کمک نمایند.
از اینرو بهترین راه اینستکه میان دادخواهان و قضات افرادی باشند که شغلشان دفاع از منافع اصحاب دعوی بوده ضمنا به پاکی و نازکبینی و دارا بودن دقت وجدانی معروف باشند.
آنچه گفته شد تنها دلیل بوجود آمدن صنف وکلا نیست و باعث ایجاد شغل شریف وکالت فقط علت فوق نگردیده است.اصحاب دعوی هر چه باوجدانتر و دقیقتر باشند ضرورت مداخلهء وکلا در امر دادرسی زیادتر احساس میگردد.
اگر کسی علت مراجعهء مدعی را بدفتر کار وکیل سئوال کند باید بداند که از مقوع مراجعه او به وکیل تا طرح دعوی در دادگاه چه اشکالاتی وجود دارد تا بتواند پاسخ سئوال خود را درک کند.
تشریح موارد ابهام،توضیح نسبت بدعوی،انتخاب اسناد و مدارک و بحث دربارهء دلایل ادعا همه از وظایف وکیل میباشند.
نام این اعمال را در اصطلاح حقوقی بیان قراردادها و بحث دربارهء کیفیات دعوی را مباحثهء حقوقی میخوانند.و حقیقة اگر کسی بعنوان وکیل وظیفهء بیان قراردادها و مباحثهء حقوقی را بعهده نگیرد و قضات ناگریز باشند مستقیما با اصحاب دعوی ارتباط پیدا کنند کارشان فوق العاده مشکل و طاقت فرسا است.
علاوه بر آنچه گفته شد مداخله وکلا در دعاوی از نظر روانشناسی تأثیر عمیقی دارد.
ضرب المثلی است که میگوید:«خداوند عالم با وجود آنکه از امور آشکار و نهان مطلع است معذلک میان خود و مخلوقش واسطههائی قرار داده است»این ضرب المثل میفهماند که مخلوق برای برآورده شدن حاجات خویش باید مقدسین را بین خود و خدا واسطه قرار دهد پس چگونه یکنفر قاضی که از حقایق امور اطلاعی ندارد میتواند بیواسطه با مردم عوام مواجه گردد؟اصحاب دعوی به شخصی که مانند خودشان دلسوز و با حسن ظن و خوشروئی گفتههایشان را استماع کند و محرم رازهایشان بوده خودشان هم او را انتخاب کرده باشند احتیاج دارند.
استدلالیان،آنها که برای اثبات هر موضوعی دلیل ریاضی و هندسی میخواهند ویا عوام الناس اگر بخواهند آنچه را که گفته شد یا نمایش تصاویر مجسم نمایم یک نقاشی مستعار قدیمی را که در یکی از موزههای ایتالیا موجود م. ب. برایشان شرح میدهم.
در وسط این تابلو،رب النوع عدالت نشسته و یک شمشیر برهنه در دست دارد در دست دیگر ترازوئی گرفته و در میان چینهای لباسش مجسمههای کوچکی از خانه، کیسههای پول گلهء احشام و یک قبل نمایانده شده است.در دو طرف تابلو اصحاب دعوی که حصر منافع چمشانشان را نابینا ساخته دیده میشوند در دستهای اصحاب دعوی کاغذهای مچاله شده و قراردادها متعدد و اوراق پاره پارهء قانون انباشته شده و شهود و مدارک و سایر نوشتههای هجو آمیز مشاهده میگردد...بیچاره مردم!آیا خود اصحاب دعوی که به منظور خویش از هر شخص دیگری واقفترند ارزش آنچه را که بعنوان دلایل در دست دارند و آنها را با کمال اضطراب برب النوع ساکت عدالت ارائه میدهند میدانند؟... اما میان رب النوع عدالت و متداعیین مرد دیگری دیده میشود که موقر و بینظ است. این شخص قبلا مدارک را مشاهده کرده و ارزش آنها را سنجیده دلایل را سبک و سنگین کرده مدارک بیهود را از اسناد مفید جدا نموده آنچه را ممکنست مورد تردید با سوءظن تقلب واقع شود کنار گذاشته و آنچه را که دارای اعتبار است در کفهء ترازو میگذارد کسی چه میداند؟شاید وکیل کاغذی را که در جلوی پای یکی از اصحاب دعوی بر زمین افتاده و قطعا خود او کوچکترین وقعی را بدان نمیگذارد و تصادفا آن سند قاطع دعوی باشد از زمین برداشته با ارائه آن به رب النوع عدالت شرافت و زندگی موکل خود را احیا نماید.
با این مقدمه علت بوجود آمدن صنف وکلا از اعصار قدیمه آشکار میگردد. در فرانسه وکیل دادگستری نه تنها باید عالم بمسائل حقوقی باشد بلکه بایستی شخص امینی بوده انضباط حرفهای خاصی را رعایت نماید.انضباط در هر نقطه از جهان دارای درجات و مراحلی است اما کانون وکلای پاریس در این خصوص از حد تصور بیشتر دقت کرده نهایت درجهء انضباط را برای وکلا در نظر گرفته است.
ملت فرانسه در دنیا یک نقش ایدهاولوژیک را دارند Socnarfr epiedatSeg همچنین وکلای فرانسه از قدیم الایام افتخار دارند که همواره برای تکمیل شرافت حرفهء خود حداکثر کوشش را بنمایند.شغل وکالت را یک خدمت روحانی دانسته تا حد قهرمانی بر اعتبار آن افزودهاند و از اینرو همیشه این افتخار را داشتهاند که نه تنها مردانی آزاد باشند بلکه آزادترین مردان بمانند و این کلمهء آزادی که از زبان آنها شنیده میشود معنی حقیقی خود را میرساند.
آیا شخصی که مسئول است میتواند آزادی خود را حفظ کند؟مردمان قدیم باین سئوال جواب منفی داده نتیجه میگرفتند:«ما بخود اجازه نمیدهیم عملی را که موجب مسئولیت باشد مرتکب شویم و یا دلائل و واسطهء عملی گردیم اگرچه آن عمل برای موکلین خودمان باشد.»«برای احقاق حق مراجعین خود کوشا بوده در دعاوی هیچوقت قائم مقام قانونی آنان نشده دعوائی را خریداری نمینمائیم».
شرافت آنان حکم میکند که مردم بیغرضی باشند....تعجب نکنید! همانطور که محراب کلیسا باید وسیلهء معاوش کشیشان را اعم از کوچک و بزرگ فراهم سازد نیمکت دفاع errab نیز باید وسیلهء زندگی وکلا را تامین نماید.شعار فوق الذکر یعنی«بیغرضی»مانند«آزادی»همیشه مورد نظر دقیق کانونهای وکالت فرانسه بخصوص کانون وکلای پاریس که دقت فوق العادهای در تلفیق سطح اخلاقی و حوائج زندگی اعضای خود دارد میباشد.
آیا وکیلی که مانند بازرگانان برای جلب منافع بکار وکالت اشتغال دارد میتواند بیغرض باشد؟باز وکلای قدیمی باین سؤال جواب منفی داده میگویند:«ما بخود اجازه نمیدهیم حتی در اوقات فراغت عملی کنیم که کم و بیش شباهت به تجارت داشته باشد» وکلای معاصر نیز بر این جمله اضافه مینمایند که:«بخود اجازه نمیدهیم حق الزحمهء وکالت خویش را مطالبه نمائیم دستمزد ما یا بصورت هدیه باید پرداخت گردد و با هیچ وجهی را ازاء زحمات خود نخواهیم گرفت!».
طبیب،دانشمند و هنر پیشه هیچوقت تابع چنین مقررات سخنی نیستند با وجود آنکه عموما آزاد و بیغرضند اجباری هم برعایت این دو اصل مهم ندارند و حتی راجع بوصول دستمزد،کار مزد یا حق ویزیت و غیره مقررات برای آنها آسانتر وضع گردیده است.
طبیب میتواند خود را اجبر یک بیمار متمول نماید،دانشمند مجاز است کارمندی مؤسسهای را قبول کند،هنر پیشه حق دارد زنجیر طلائی enecem را از حامی و مروج علوم دریافت دارد و هر یک از این سه مجاز است مشاغل مختلفی را در جنب کار خود ولو بمنظور کسب ثروت هم باشد اختیار کند ولی وکیل قبل از آنکه از شغل وکالت استعفا دهد حق ندارد برای کسی اجیر شود یا از شخصی تبعیت نماید ولو آنکه از شغل وکالت استعفا دهد حق ندارد برای کسی اجیر شود یا از شخصی تبعیت نماید ولو آنکه کار خیلی کوچک و ناچیزی باشد.وی نمیتواند مستقیما یا غیر مستقیم در معاملات مداخله نماید و بطور خلاصه باید از هر نوع تمایل دنیوی و علاقه بمال و منال آن خودداری نماید.
وکیل نگهدارنده اسرار و مشاور مراجعین است و او همیشه ترجمان احساسات آنها در مقابل دادگاه بوده نباید اندکی از این حد تخطی نماید.(دنباله دارد)
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
