دکترین
ملاحظات اخلاقی و حقوقی در کاربرد محصولات تراریخته با نگاهی به قانون ملی ایمنی زیستی (مقاله علمی وزارت علوم)
ملاحظات اخلاقی و حقوقی در کاربرد محصولات تراریخته با نگاهی به قانون ملی ایمنی زیستی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
درجه علمی در دستهبندی سابق وزارت علوم: علمی-پژوهشی
نویسندگان:
مینا مهاجر حسین صفایی عبدالمجید مهدوی دامغانی
منبع:
اخلاق در علوم و فناوری بهار 1390 شماره 1
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی مدیریت مدیریت صنعتی طراحی محیط و مطالعه کار ایمنی و بهداشت
حوزههای تخصصی حقوق گرایش های جدید حقوقی حقوق محیط زیست
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۲۳۸۵
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۱
سال ۱۳۹۰ (۱)
- اخلاق در علوم و فناوری بهار 1390 شماره 1
سال ۱۳۸۹ (۲)
- اخلاق در علوم و فناوری پاییز و زمستان 1389 شماره 3 و 4
- اخلاق در علوم و فناوری بهار و تابستان 1389 شماره 1 و 2
سال ۱۳۸۸ (۲)
- اخلاق در علوم و فن آوری سال چهارم پاییز و زمستان 1388 شماره 3 و 4
- اخلاق در علوم و فن آوری 1388 شماره1-2
سال ۱۳۸۷ (۲)
- اخلاق در علوم و فن آوری 1387 شماره3-4
- اخلاق در علوم و فن آوری 1387 شماره1-2
سال ۱۳۸۶ (۲)
- اخلاق در علوم و فن آوری سال دوم پاییز و زمستان 1386 شماره 3 و 4
- اخلاق در علوم و فن آوری 1386 شماره1-2
سال ۱۳۸۵ (۲)
- اخلاق در علوم و فن آوری 1385 شماره1(ویژه پزشکی)
- اخلاق در علوم و فن آوری 1385 شماره1
چکیده
زمینه: از زمان پیدایش محصولات تراریخته، با وجود منافعی که برای کاربرد آنها تعریف شده است، همواره پرسشهایی جدی نیز در زمینه پیامدهای مصرف آنها برای سلامت اکوسیستم ها و انسان وجود داشته است. بر همین اساس، تولید، کاربرد و تجارت محصولات تراریخته دارای ابعاد گوناگون، پیچیده و گاه متناقضی است که همین امر موجب تدوین قوانین داخلی و معاهدات بین المللی مختلفی طی دو دهه گذشته در سطح جهان شده است.وش کار: روش کار: هدف از این پژوهش، بررسی ملاحظات اخلاقی و حقوقی در قوانین ایمنی زیستی در جهان، به ویژه قانون ملی ایمنی زیستی در ایران است. به همین منظور، با استفاده از داده های موجود، موارد فوق الذکر در قوانین کشورهای مختلف مورد مطالعه قرار گرفت.نتیجه گیری: در بسیاری از کشورهای جهان، نظیر کشورهای اتحادیه اروپا، ژاپن و مالزی، دستورالعمل هایی برای کاربرد و تجارت این محصولات تدوین شده و اعمال می شود.ابهامات فراوانی در مورد جنبه های اخلاقی کاربرد محصولات تراریخته از سوی برخی دانشمندان مطرح شده است که مهمترین آنها جواز تغییر ماهیت یک موجود زنده توسط انسان است. برای داوری در مورد اخلاقی بودن دست ورزی ژنها باید به تعدادی پرسش پاسخ داد. با وجودی که ایران هنوز به شکل رسمی جزء تولیدکنندگان این محصولات به شمار نمی رود، اما انتظار می رود طی چند سال آینده به تولیدکنندگان و مصرف کنندگان آن ملحق شود. با این حال، قانون ایمنی زیستی مصوب سال 1388 در ایران دارای نواقص حقوقی در زمینه ایجاد نظام حقوقی مدون و حاکم بر این محصولات است.
قسمت عمده این ایرادات مربوط به مهمترین بحث یعنی لزوم قوانین مربوط به محصولات تراریخته و مسوولیت اشخاص خاطی است. عمده ترین ایراد قانون ایمنی زیستی ایران در مقایسه با قوانین بین المللی، بحث مسوولیت محض و شیوه جبران خسارات زیان دیده است که در قانون ایمنی زیستی ایران، گرایش به شیوه های مرسوم اثبات تقصیر در نظام مسوولیت مدنی دارد؛ در حالی که لزوم حمایت از زیان دیده در مقابل تولیدکنندگان و متصدیان که اغلب قدرت بیشتری در اختیار دارند و قادر به بیمه مسوولیت خود نیز می باشند، مبتنی ساختن خسارات بر مسوولیت محض را ضروری می نماید.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
