دکترین
ملاحظات فقهی پیرامون دفاع مردم غزه
ملاحظات فقهی پیرامون دفاع مردم غزه
نویسندگان:
علیرضا دهقانى فیروزآبادى
منبع:
فصلنامه گواه 1388 شماره 14
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق حقوق بین الملل حقوق بین الملل عمومی حقوق بشر دوستانه و مخاصمات بین المللی
دریافت مقاله
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۰
سال ۱۳۸۸ (۱)
- فصلنامه گواه 1388 شماره 14
سال ۱۳۸۷ (۲)
- گواه تابستان و پاییز 1387 شماره 13
- گواه بهار 1387 شماره 12
سال ۱۳۸۶ (۳)
- گواه زمستان 1386 شماره 11
- گواه پاییز 1386 شماره 10
- گواه زمستان 1385 و بهار 1386 شماره 8 و 9
سال ۱۳۸۵ (۱)
- نشریه گواه 1385 شماره 6 و 7
سال ۱۳۸۴ (۲)
- گواه دوره جدید زمستان 1383 و بهار 1384 شماره 2 و 3
- نشریه گواه 1384 شماره 4 و 5
سال ۱۳۸۳ (۱)
- گواه دوره جدید فروردین و اردیبهشت 1383 شماره 1
چکیده
"در دین مبین اسلام برای کسانیکه مورد ظلم قرار می گیرند حق دفاع منظور شده است، در سوره حج، آیه 39 خداوند میفرماید:
"" اُذِنَ لِلَذینَ یُقاتَلُونَ بِاَنَهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَ اللَهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدیرٌ ""
""به کسانى که مورد هجوم جنگى قرار گرفتهاند، اجازه (دفاع) داده شده است، زیرا بر آنان ستم رفته است، و قطعاً خدا بر یارى آنان تواناست.""
«اذِن» در این آیه فعل مجهول و نایب فاعل آن محذوف است؛ یعنى، «اذن فى القتال» و «الذین یقاتلون»؛ یعنى کسانیکه مورد تهاجم قرار مىگیرند. «باء» در «بانهم ظلموا» سببیه است؛ یعنى، بدان سبب که آنان مظلوم واقع شدهاند. بنابراین معناى جمله یاد شده چنین مىشود: به کسانى که مورد تهاجم قرار مىگیرند، بدان سبب که مورد ستم واقع شدهاند، رخصت جنگ داده شده است.
"
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
