دکترین
منابع قواعد فقه سیاسی (فقه سیاسی): مسائل معاصر مرتبط با قواعد سیاسی
چون موضوع بحث در قواعد فقه سیاسى بیشتر با مسائل جدید و مورد ابتلاى زندگى سیاسى معاصر ارتباط دارد مناسب است به تعدادى از مسائل سیاسى معاصر که قابل استفاده از این قواعد مى‌باشد اشاره نماییم و از آنجا که منظور صرفاً ذکر مثال مى‌باشد، هیچ‌گونه ضابطه‌اى براى ترتیب آنها در نظر گرفته نمى‌شود.
الف - تجسّس ، ایجاد محدودیت و سلب آزادى براى مقاصد امنیتى، شکستن جوهاى منفى و توطئه‌ها.
ب - انتخابات و محدودیت‌ها، آزادی‌ها و شرایط انتخاب‌کننده و انتخاب‌شونده و مسائلى چون نظارت بر انتخابات.
ج - نوع نظام سیاسی از نظر اقتدارگرایى، رعایت مصلحت عمومی ، آزادی‌ها و روابط مردم و حکومت .
د - میزان کاربرد مشورت در تصمیم‌گیری‌ها و مدیریت‌ها. ه - حدود قانون‌گذارى و اختیارات قوه مقننه .
و - حدود اختیارات قوه مجریه و تشکیلات اجرایى.
ز - تداوم حاکمیت قانون اساسی در مورد کسانى که در تصویب آن شرکت نداشته و تعهد مستقیمى را درباره آن نپذیرفته‌اند.
ح - برنامه‌هاى اجرایى جهت توسعه مشارکت جمعى.
ط - راه‌هاى اجرایى النصیحة لائمة المسلمین و انتقادهاى سازنده. ى - مسائل انزواى سیاسى و یا دیپلماسی فعال در روابط خارجى.
ک - راه‌هاى نوین تجدیدنظر در ساختار نظام سیاسى متناسب با شرایط جدید.
ل - بسیارى از مسائل قابل تجدیدنظر در مورد حقوق زنان و خانواده.
م - راه‌هاى نوین توسعه عدالت اجتماعی و حل معضلات ناشى از ظلم‌های نامرئى و نقطه‌کورهاى عدالت اجتماعى.
ن - بازشناسى طرق جدید دعوت در سطح بین‌المللى بدون برخورد با موانع حقوقى و سیاسى شناخته‌شده مجامع بین‌المللى.
ص - شکل‌هاى نوین بیعت به مفهوم اسلامى در رابطه با توسعه مشارکت عمومى در شکل‌گیرى و تداوم نظام سیاسى.
ع - نوسازى سیاسى و مسائل انقلاب .
ف - راه‌هاى نوین جنگ و شیوه‌هاى جایگزین.
۹ - افق‌های جدید در فقه سیاسی در قلمرو قواعد فقه سیاسى مسائل ناشناخته بسیارى وجود دارد که بررسى آنها مى‌تواند زمان زیاد و فرصت فراوانى را به خود اختصاص دهد و مجلدات متعددى از فقه سیاسى را طلب نماید. در اینجا به منظور اشاره اجمالى به توسعه قلمرو بحث‌هاى قواعد فقه سیاسى به برخى از این افقهاى ناشناخته سیاسى که در این قلمرو قرار دارد اشاره مى‌کنیم: مسائلى چون: انقلاب، اعلان جنگ و صلح، بى‌طرفى، تروریسم ، توسعه سیاسی ، تعادل قدرت، عوامل باز دارنده جنگ، جنگ سرد ، جنگ شهرها، تئوری‌هاى روابط بین‌الملل، دخالت در امور داخلى کشورها، شیوه‌هاى دیپلماسى، عوامل نگهدارنده صلح، ساختار قدرت، عملیات نظامى کودتا، استراتژى نظامى، امنیت ملی ، جاسوسی و ضد جاسوسى، آمادگی‌هاى دفاعى، واکنش سریع، مسائل فرماندهى، مدار و فرآیند اطلاعاتى، شیوه‌هاى اقتدار نامرئى، سلاح‌های کشتار جمعی ، بحران‌هاى امنیتى و نظامى، تحریم تسلیحاتى، صنایع و ذخایر دفاعى، خرید و فروش سلاح ، راه‌هاى پیشگیرى استعمار نوین، مقابله با آژانس‌ها و مراکز جاسوسى جهان، ورود به اتحادیه‌ها و پیمان‌ها، مسائل حکومت جهانى، مسائل منطقه‌اى و جهانى، برخورد با سازمان‌ها و مجامع بین‌المللى، معاهده‌ها، برخورد با جنگ‌ها و بحران‌هاى منطقه‌اى و بین‌المللى، جنگ‌هاى مدرن (جنگ ستارگان و هسته‌اى)، الگوسازى سیاسى، استفاده از تکنولوژی‌هاى امنیتى، نظامى و هسته‌اى، شیوه‌هاى مدرن نظارت سیاسى و کنترل‌ها، مسائل احزاب و شیوه‌هاى حزب‌گرایى، و مسائل رقابت‌هاى فرهنگى تمدن‌ها، مسائل سیاسى محیط زیست ، مسائل سیاسى جوانان و مسائل جدیدى که هر آن از تحولات پرشتاب در سطح ملى و جهانى به وجود مى‌آید، پاسخ‌هایى مى‌طلبد که ناگزیر باید طبقه‌بندى‌شده و تحت ضوابط معین، استخراج حکم شوند. طبقه‌بندى مسائل جدید به ما امکان مى‌دهد که بر طبق روش فقهاى گذشته که دست به تأسیس قواعد فقهى زده و به جاى استنباط هر مسأله جزئى با طبقه‌بندى مسائل، یک‌جا تکلیف شرعى مجموعه مسائل مشابه را تعیین می‌نمودند؛ عمل کنیم. این مطلب در مورد قواعد اصطیادى بیشتر صادق و واضح است. با مطالعه آنها به وضوح مى‌توان دید که دسته‌بندى موضوعات چگونه مى‌تواند فقیه را به اصطیاد یک قاعده فقهى از متون و نصوص پراکنده روایى و فقهى وادار نماید و این شیوه نه در گذشته، بدعت بوده و نباید امروز و آینده بدعت شمرده شود. قاعده‌سازى بر اساس دسته‌بندى موضوعات، خود یکى از مصادیق فقهى مصلحت، زمان و مکان در اجتهاد مى‌باشد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.