مواد مربوط به دیه اعضای زن در قانون مجازات اسلامی ماده ۵۵۴

۴۱۹ مواد مربوط به دیه اعضای زن در قانون مجازات اسلامی ماده ۵۵۴ بر اساس نظر حکومتی مقام رهبری دیه جنایت بر اقلیتهای دینی شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به اندازه دیه مسلمان تعیین می گردد ماده ۵۶۱ هرگاه در اثر یک یا چند ضربه آسیبهای متعددی بر یک یا چند عضو وارد شود ملاک رسیدن دیه به ثلث دیه هر آسیب به طور جداگانه است مگر اینکه آسیبهای وارده بر عضو در مورد زن و مرد کامل گردد و حکم قانون را ناظر به مورد غالب بدانیم؛ به ویژه اینکه اولاً رویکرد مقنن بر این است که قواعد مهم را در بخش دیه نفس ذکر میکند و ثانیاً عموم عبارت کلیه جنایات، هر جنایتی اعم از صدمه بدنی یا نفس را در بر می گیرد. به موجب ماده ۲۳ قانون بیمه اجباری ۱۳۹۵ در صورتی که زیان دیده جز در موارد بیمه اختیاری تمام یا بخشی از خسارت بدنی وارد شده را از مراجع دیگری مانند سازمان بیمه های اجتماعی یا سازمان بیمه کارمندان دولت یا صندوق های ویژه جبران خسارت دریافت کند، نسبت به همان میزان حق مراجعه به صندوق را ندارد سازمانها و صندوق های ویژه مذکور حق مراجعه به صندوق و استرداد خسارت پرداخت شده به اشخاص ثالث را ندارند و مکلفند اطلاعات مربوط را در اختیار صندوق قرار دهند. در هر حال در صورتی که زبان دیده علاوه بر دریافت خسارت از سازمانها و صندوق های ویژه مذکور از صندوق نیز خسارتی دریافت کند صندوق حق استرداد دارد چند نکته ای در این خصوص قابل ذکر است ۱-۸- منع دریافت خسارت بدنی مضاعف از طریق صندوق و دیگر نهادهای حمایتی یکی از مسائلی است که در نظام مسئولیت مدنی و تأمین اجتماعی از سابق مورد اختلاف بوده و با وضع برخی قواعد نیز هنوز راهکار روشنی ندارد. ۲۲۰ در این ماده تنها به صندوق اشاره کرده و وضعیت بیمه گر را متعرض نشده و بعید است بتوان از آن اخذ ملاک کرد. به ویژه اینکه سایر نهادهای حمایتی مدعیاند دیه و خسارت بدنی پرداخت نمیکنند بلکه غرامت می دهند. در واقع، از آنجا که منابع صندوق متعلق به عموم است و برای تکمیل بیمه های اجباری به کمک زبان دیده می آید قانونگذار می تواند استفاده از منابع صندوق ها یا نهادهای مشابه مانند تأمین اجتماعی را محدود کند و در واقع کمک عمومی را از یک منبع مقرر نماید.