مواد ۱۹۸ و ۵۲۲ قانون آیین دادرسی مدنی

مولد ۱۰ ۲۱۹، ۲۲۰، ۲۶۵، ۱۲۸۴ و ۱۳۰۱ قانون مدنی <a class="artref" href="/ماده/ماده-265-a_0815110235911">ماده ۲۶۵ قانون مدنی</a> هرکس مالی به دیگری بدهد ظاهر در عدم تبرع است؛ بنابراین گر کسی چیزی به دیگری بدهد بدون اینکه مقروض آن چیز باشد، می تواند استرداد کند. قاعدة البینه علی المدعی اصل برائت اصل عدم اصل استصحاب یا ابقای ماکان جایی که استقرار دین در سابق محرز بوده ولی ادای آن در حال حاضر مورد مناقشه و شک و تردید م. ب.. در این مورد اصل بر بقای دین است. دعوای مطالبه وجه از دعاوی مالی پولی محسوب می شود، لذا قابل تقویم نیست، مگر آنکه مطالبه وجه با جلب نظر کارشناس باشد که در این مورد مبلغ علی الحساب به عنوان هزینه دادرسی پرداخت میشود اما از حیث صلاحیت دادگاه باید تقویم گردد. -- مرجع صالح دعوای مطالبه وجه مطابق مقرره ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی مدنی می بایست در محل اقامت خوانده مطرح شود، مگر اینکه طلب ناشی از عقد یا قرارداد باشد که در این صورت وفق ماده ۱۳ قانون مذکور خواهان علاوه بر محل اقامت خوانده، اختیار دارد در محل وقوع عقد یا محل اجرای قرارداد اقامه دعوا نماید. زمان مطالبه دین حال و مؤجل: دین حال یا عند المطالبه هر زمان قابل مطالبه است، اما دین مؤجل یا مدت دار منوط به سپری شدن مدت آن م. ب.. اگر در قرارداد مهلتی برای پرداخت بدهی پیش بینی نشده باشد، دین حال و بی وعده محسوب میشود.