موضوع جرح گواه — در قانون آیین دادرسی مدنی سابق بر

پرسش در خصوص جرح گواه قانونگذار در ماده ۴۱۳ قانون آیین دارسی مدنی سابق شرایطی را مقرر کرده است، در بند (۱) و (۲) به قرابت نسبی و سببی با لحاظ درجه و طبقه و همچنین سمت خادم و مخدومی اشاره ای داشته و داشتن قرابت و خادم و مخدومی را از موارد جرح دانسته است. در قانون آیین دارسی مدنی مصوب ۱۳۷۹ قانونگذار در خصوص قرابت و سمت خادم و مخدومی ساکت است و در ماده ۲۳۲ قانون آیین دارسی مدنی مصوب ۱۳۷۹ ذکر کرده صلاحیت گواه و موارد جرح وی برابر شرایط مندرج در امور کیفری این قانون است در بندهای ماده ۱۵۵ و مواد بعد قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۷۸ قانونگذار ساکت مانده است. ب. ت. ب. متن فوق چنانچه پدر و مادر یا برادر و خواهر مدعی یا مدعی علیه در مقام اثبات حق یا انکار دعوا شهادت دهند این شهادت و گواهی پذیرفته است؟؟ در قانون آیین دادرسی مدنی سابق بر حسب مقررات ماده ۴۱۳ در خصوص جرح گواه به قرابت نسبی و سببی و خادم و مخدومی گواه، توجه خاصی مبذول شده، لیکن ماده مذکور بر طبق مقررات ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و ۱۳۹ ملغی الاثر اعلام شده است. با عنایت به اینکه قوانین فعلی ملهم از مقررات شرعی است و ب. ت. ب. پایبندی گواه به مقررات شرعی و پرهیز از شهادت کذب دیگر قرابت گواه به هر بر حسب مقررات ماده ۲۴۱ قانون آیین دادرسی صورتجلسه نشست قضایی استان هرمزگان / شهر بندرعباس، مورخ ۱۳۸۳/۰۲/۱۶ دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی تشخیص ارزش و تأثیر گواهی با دادگاه است که در این مورد دقت لازم مبذول خواهد شد.