می کند و بنابراین تحت پوشش بیمه قرار می گیرد به عنوان

می کند و بنابراین تحت پوشش بیمه قرار می گیرد به عنوان اقرار به مسئولیت شناخته نشده است. ۸۵۱ علاوه بر استثنای فوق که در حقیقت تخصصاً و نه تخصیصاً از ممنوعت اقرار به مسئولیت خارج است رویه قضایی برخی اقرارها را از شمول ماده ۵۲ خارج می داند و ب. ت. ب. فقدان سوء نیت و تقلب آنها را می پذیرد ۵۴ مثلاً اقرار به مسئولیت که تحت تأثیر هیجان و التهاب بعد از تصادف به عمل آمده باشد مورد پذیرش قرار گرفته است. ۸۵۳. دو تن از نویسندگان معروف فرانسوی در مورد تمایز میان اقرار به مسئولیت و اقرار به عمل اظهار می دارند تمایز میان این دو موجه م. ب. زیرا با اقرار به ماهیت اعمال ارتکابی از بیمه گذار می خواهیم که در آشکار نمودن حقایق مساعدت نماید و آنچه را اتفاق افتاده است بیان کند. آنچه ممنوع است. اعمالی است که به موجب آن بیمه گذار با اقرار به آنها در نتیجه تحلیل قضایی بازگو کننده یک تعهد به پرداخت خسارت باشد. ۱۵۵ با ممنوعیت اقرار به مسئولیت قاضی دادگاه حق ندارد مبنای رأی خود را بر آن قرار دهد و باید به سایر دلایل رجوع نماید. ضمانت اجرای ممنوعیت اقرار عدم قابلیت استناد در برابر بیمه گر است ولی سبب سقوط حق بیمه گذار نخواهد شد زیرا این ضمانت اجرا نیازمند دلیل م. ب. و چنین دلیلی از مقررات موضوعه استنباط نمی شود. در عین حال رای مورخ ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۲ دیوان کشور فرانسه جه اقراری را که به صورت قاطع بر خلاف واقع» به هدف محرومیت بیمه گذار از اثبات خلاف مسئولیت به عمل آمده باشد. سبب سقوط حق رجوع به بیمه گر می داند. ۸۵۲- این مسأله به به طور کلی مطرح است که آیا ممنوعیت اقرار به مسئولیت امری مطلق تلقی می شود اثبات خلاف آن میسر نیست و به عبارت دیگر قاعده ای ماهوی است یا مبتنی بر اماره وجود تقلب است؛ در صورت اول امکان اثبات خلاف آن به دلیل فقدان سوء نیت و ... وجود ندارد ولی اگر اماره باشد تاب معارضه با دلیل را ندارد. برای ملاحظه تفاوت میان قاعده ماهوی و اماره رجوع شود به کاتوزیان دکتر … قضاوت شده در امور مدنی نشر دادگستر چاپ پنجم تهران، ۱۳۷۶، ص ۳۲.