دکترین
ناقص سازی جنسی زنان از منظر موازین حقوق بین الملل بشر (مقاله علمی وزارت علوم)
ناقص سازی جنسی زنان از منظر موازین حقوق بین الملل بشر (مقاله علمی وزارت علوم)
نویسندگان: سید قاسم زمانی وحید بذار
منبع: مطالعات حقوق بشر اسلامی سال نهم پاییز و زمستان 1399 شماره 19
چکیده
ناقص سازی جنسی زنان که آسیب جسمی قابل توجهی به آنان وارد می کند اغلب ریشه در فرهنگ و سنت مردمی دارد که به آن مبادرت می کنند. از منظر حقوق بین الملل بشر افراد محقّ هستند تا به باورهای فرهنگی خود بپردازند. اما، این اقدام به طور همزمان در مغایرت با برخی حق های بشری ازجمله حق بر سلامت، حق بر رهایی از تبعیض بر اساس جنسیت، حق بر تولیدمثل و حق بر رهایی از شکنجه، رفتار ظالمانه و غیرانسانی است. از این رو، در حقوق بین الملل ناقص سازی جنسی زنان به عنوان شکنجه و یا رفتار غیر انسانی قلمداد می شود که حق پناهندگی برای قربانیان آن به رسمیت شناخته شده است. همچنین، در اسناد بین المللی مرتبط دولت ها مکلف شده اند که با انجام اقداماتی ازجمله جرم انگاری، تخصیص منابع مالی و افزایش آگاهی و آموزش افراد تلاش مقتضی خود را برای کاهش ناقص سازی جنسی زنان انجام دهند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
