نحوه تأمین مصالح و ضرایب پیمانکاری — در یک دسته بندی کلی دو نوع

یکی از مباحث مهم در قراردادهای پیمانکاری نحوه و چگونگی برخورد سازمان تأمین اجتماعی در قراردادهای دارای مصالح م. ب.. همانگونه که در بخشهای قبلی اشاره شد تولید ناشی از دو عامل نیروی انسانی و عامل سرمایه مصالح و تجهیزات است که سازمان تأمین اجتماعی به دلیل ماهیت کاری خود صرفا بر عامل نیروی انسانی متمرکز است و با دریافت حق بیمه مربوطه برای نیروی انسانی فعال در فعالیت های اقتصادی برای آنها سابقه پرداخت حق بیمه ایجاد کرده و متناسب با سوابق ایجاد نسبت به ارائه خدمات تعهد شده در قانون تأمین اجتماعی به آنها اقدام می کند. اما از آنجا که مقرر نیست چنین فرایندی برای عامل تولید سرمایه دنبال شود و عامل سرمایه ذیل چتر حمایتی سازمان تأمین اجتماعی قرار گیرد، لذا دریافت حق بیمه برای آن در قوانین و مقررات تأمین اجتماعی موضوعیتی ندارد. در یک دسته بندی کلی دو نوع برخورد با عامل سرمایه در قراردادهای پیمانکاری در قوانین و مقررات سازمان تأمین اجتماعی وجود دارد: مشخص بودن سهم عامل سرمایه مصالح و تجهیزات از قرار داد در برخی از قراردادها اگر در قرارداد منعقده سهم و مبلغ مصالح مشخص شده باشد در این صورت ب. ت. ب. در نظر گرفتن اصل کلی عدم تعلق حق بیمه به مصالح سهم و مبلغ مصالح از مبلغ قرارداد پیمانکاری مشمول کسر حق بیمه نبوده و ما به التفاوت مبلغ قرارداد و مبلغ مصالح ناخالص کل کارکرد مشمول اعمال ضریب و کسر حق بیمه خواهد بود. به عبارتی در این حالت شعب تأمین اجتماعی در زمان محاسبات مربوط به پرونده و اعلام بدهی طبق قوانین و مقررات موجود سهم و مبلغ مصالح و تجهیزات از کل مبلغ قرارداد را کسر و مابقی آن را که در اصطلاح ناخالص کار کرد نامیده می شود متناسب با دستی و مکانیکی بودن انجام کار در ضرائب مربوطه ضرب و اعلام بدهی می نمایند. قرار دادهای گازرسانی" ، "اب رسانی و تصفیه آب" ، " خطوط انتقال برق " و قراردادهای مخابراتی " نمونه مشخص این موضوع می باشند. - مشخص نبودن سهم عامل سرمایه مصالح و تجهیزات از قرارداد اما در صورتی که در قرارداد منعقده بجای مشخص کردن سهم و مبلغ مصالح از کل مبلغ قرارداد، متولی تأمین مصالح مشخص شده است نوع ضرایب اعمالی به قرار داد متفاوت م. ب.. در این حالت در یک دسته بندی کلی نحوه تأمین مصالح به سه شکل مختلف امکان پذیر است: