دکترین
نذر
نذر در اصطلاح فقهی، تعهد یا التزامی است که شخص برای انجام کاری یا ترک عملی در آینده، برای خدا یا در راه خدا، بر خود واجب میکند. این تعهد معمولاً مشروط به برآورده شدن حاجتی یا رفع مشکلی است. ارکان نذر شامل ناذر، صیغه نذر، منذور له و منذور به میشود. نذر دارای اقسامی است که عبارتند از نذر برّ و نذر زجر ، و نذر برّ به نذر معلق و نذر تبرعی تقسیم میشود؛ و نذر در یک تقسیمبندی دیگر به نذر فعل و نذر نتیجه تقسیم شده است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
